علاوه بر هارددیسک‌هایی که در بازار برای عموم عرضه شده‌اند، گونه‌های دیگری نیز تولید می‌شوند که برای کاربری‌های مختلف، مشخصه‌های ویژه‌ای دارند.

در این نشست سعی داریم درباره انواع و اقسام هارددیسک‌ها صحبت کنیم. راستش را بخواهید پرداختن به این موضوع از زمانی در ذهن حقیر جای گرفت که شیوه خرید هارددیسک در بازارهای داخلی را از نزدیک مشاهده کردم و تصمیم گرفتم تا وضعیت هارددیسک‌ها را تشریح کنم.
● دور در دقیقه (RPM)
اساس کار هارددیسک‌ها برای ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات بر رفتار قطعات مکانیکی پلاتر و هد استوار است. ناگفته نماند که مشکلات اصلی هارددیسک‌ها که هم‌اکنون ضعف بزرگ این قطعات شمرده می‌شوند با این دو بخش در ارتباط است. پلاتر قطعه‌ای دایره‌ای شکل است که سطوح بالا و پایین آن محل قرارگیری داده‌ها هستند. هر هارددیسک به ‌طور معمول دو برابر تعداد پلاترهای خود، هد خواندن و نوشتن یکی برای رو و یکی برای زیر پلاتر دارد. شیوه کار این‌چنین است که جناب پلاتر با سرعتی مشخص می‌چرخد و هد خواندن و نوشتن نیز سطح دیسک را همانند برف پاک‌کن جارو می‌کند. این را نیز می‌دانید که سطح هر دیسک به‌ صورت فرضی به دایره‌های متحدالمرکز تقسیم می‌شود. این دایره‌ها توسط شعاع‌های منظمی که به‌ صورت فرضی از مرکز پلاتر رسم می‌شوند به ‌بخش‌های منظم تقسیم و در واقع داده‌ها در این بخش‌ها ذخیره می‌شوند. این جناب هد برای دسترسی به بخش‌هایی که در لبه پلاتر (دایره بیرونی) قرار دارند باید زمان بیشتری را منتظر بماند، ‌از این‌رو محور مرکزی هارددیسک با سرعتی بیشتر می‌چرخد تا زمان دسترسی به داده‌ها افزایش یابد. مشهود است که هرچه سرعت گردش پلاتر یا محور مرکزی بیشتر باشد، زمان دسترسی به داده‌ها توسط هد خواندن و نوشتن کاهش خواهد یافت. هارددیسک‌ها از منظر سرعت گردش محور مرکزی در پنج گروه ۴۲۰۰، ۵۴۰۰، ۷۲۰۰، ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه قرار می‌گیرند. هارددیسک‌های کوچک‌اندام ۸/۱ و ۵/۲ اینچی که بیشتر در دستگاه‌های قابل‌حمل مانند دستگاه‌های پخش موسیقی و لپ‌تاپ‌ها استفاده می‌شوند از سرعت ۴۲۰۰ و ۵۴۰۰ دور در دقیقه پشتیبانی می‌کنند و برخی نمونه‌های جدید از سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه بهره می‌برند. هارددیسک‌هایی که شما با آن آشنا هستید با سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند و هارددیسک‌های حرفه‌ای نیز با سرعت‌های ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه گردش می‌کنند.
● بافر به‌عنوان حافظه موقت
حتم دارم می‌دانید که برخی اوقات هارددیسک قادر به انجام سریع تمامی دستورات و داده‌هایی که از سوی مادربرد صادر و ارسال می‌شود نیست. از این‌رو حافظه سریعی از جنس RAM روی برد کنترلی هارددیسک نصب می‌کنند تا فرصتی در اختیار هارددیسک برای انجام دستورالعمل‌های مختلف قرار دهد. هرچه اندازه این حافظه که بافر خوانده می‌شود بیشتر باشد کارایی کلی هارددیسک افزایش خواهد یافت. اندازه بافر رابطه مستقیمی با ظرفیت و کاربری هارددیسک دارد، برای مثال، میزان بافر هارددیسک‌های بندانگشتی ۸/۱ و ۵/۲ اینچی با ظرفیت‌های ۸۰ تا ۱۶۰ گیگابایت، ۲ مگابایت است. بافر مدل‌های ۵/۳ اینچی کنونی بین ۸ تا ۳۲ مگابایت با توجه به ظرفیت هارددیسک متغیر است. به‌ طور حتم استفاده از بافر حجیم‌تر در ظرفیت‌های برابر هارددیسک توصیه می‌شود.
● رابط PATA، SATA و غیره!
این هارددیسک‌ها بالاخره یک‌جوری باید به مادربرد وصل شوند و داده‌ها را مبادله کنند. هارددیسک‌های معمولی از رابط‌های Parallel ATA یا همان IDE قدیمی و رابط جدید Serial ATA استفاده می‌کنند. نسل رابط‌های PATA چند وقتی است که سرآمده و تمامی مدل‌های جدید از رابط SATA پشتیبانی می‌کنند. رابط‌های مورد استفاده توسط هارددیسک‌های حرفه‌ای قدری متفاوت است. این مدل‌ها از سه نوع رابط SCSI، Fiber Channel و SAS استفاده می‌کنند. رابط SAS جدیدترین و مقرون به‌صرفه‌ترین رابط کنونی است!
این را نیز گفته باشم که هر کدام از رابط‌های ذکر شده، شامل گونه‌های مختلفی هستند. برای مثال، رابط SATA خود شامل دو گونه SATA ۱۵۰ MB و SATA ۳۰۰ MB است که به SATA و SATA۲ معروف شده‌اند. این را نیز گفته باشم که مادربردهای عام فقط از رابط‌های SATA و PATA پشتیبانی می‌کنند و رابط‌های SAS، SCSI و Fiber Channel فقط روی مادربردهای حرفه‌ای عرضه می‌شوند!
این را هم بیافزایم که ارتباط مستقیمی بین نوع رابط‌ها و ظرفیت هارددیسک وجود دارد. هارددیسک‌های عام در ظرفیت‌های ۱۶۰، ۲۵۰، ۳۲۰، ۵۰۰، ۶۴۰، ۷۵۰ و ۱۰۰۰ گیگابایت تولید می‌شوند. این در حالی است که هارددیسک‌های حرفه‌ای در ظرفیت‌های ۳۶، ۷۴ و ۱۶۰ عرضه می‌شوند. در هارددیسک‌های عام، ظرفیت اهمیت دارد و در هارددیسک‌های حرفه‌ای، سرعت مورد توجه است.
● تعداد پلاتر
یک نکته خیلی ظریف در وادی هارددیسک‌ها وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هر هارددیسک از تعدادی پلاتر تشکیل می‌شود. در حال حاضر ظرفیت پلاترها بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ گیگابایت متغیر است. از این‌رو برای تولید هارددیسک یک ترابایتی لازم است از ۴ پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی یا ۵ پلاتر ۲۰۰ گیگابایتی استفاده شود. هرچه تعداد پلاترهای هارددیسک به‌ عنوان یکی از اجزای مهم مکانیکی افزایش یابد، احتمال بروز مشکل نیز افزایش خواهد یافت. از این‌رو سازندگان هارددیسک تلاش می‌کنند تراکم ذخیره‌سازی داده‌ها را افزایش دهند تا از تعداد پلاترهای کمتری در ساخت هارددیسک استفاده شود. تا همین یک ماه پیش شرکت Samsung با تولید پلاترهای ۳۳۴ گیگابایتی رکوددار حجیم‌ترین پلاتر بود، اما Western Digital با تولید پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی رکورددار کنونی بازار است. به ‌همین دلیل تولید هارددیسک‌های پرظرفیت با پلاترهای متراکم امکان‌پذیر خواهد شد. شما نیز به‌ عنوان خریدار باید دقت داشته باشید که از هارددیسک‌هایی استفاده کنید که از تعداد کمتری پلاتر استفاده می‌کنند!
● و اما بعد...
علاوه بر مواردی که در بالا به آن‌ها اشاره شد،‌ هارددیسک‌ها مشخصات فنی دیگری مانند تکنولوژی محافظت از پلاتر در برابر ضربات، تکنولوژی ثبت صحیح داده‌ها، الگوریتم مرتب‌سازی کارآمد داده‌ها (NCQ) و غیره را دارند که در فرصتی دیگر درباره آن‌ها صحبت خواهیم کرد. شرکت‌های سازنده، خانواده‌های مختلفی را روانه بازار می‌کنند که خریدارجماعت باید با مشخصات آن‌ها آشنا شود تا انتخابی صحیح داشته باشد. در این نوشتار بیشتر به کلیات پرداختیم و در نوبت‌های آتی بحث‌ها را به شکلی جدی‌تر دنبال خواهیم کرد.

هفته‌نامه بزرگراه فناوری ( http://www.itnewsway.ir

ابتدا به این نکته مهم اشاره میکنم که تا با مشکلی مهمی که حتماً با بروز رسانی BIOS قابل حل است مواجه نشده اید اقدام به فلش BIOS مادربرد خود نکنید چون Flash حتی در امن ترین شرایط نیز خالی از خطر نیست.

برای مادربرد های Gigabyte سه روش Flash وجود دارد یک روش از طریق سیستم عامل ویندوز و نرم افزار@BIOS ، روش دیگر از طریق DOS و روش آخر از طریق نرم افزار Q-Flash که توسط کمپانی Gigabyte ارایه شده و خوبی عمل میکند.
لازم به ذکر است به روز رسانی از طریق نرم افزار Q-Flash دقیقاً از همان الگوریتم به روز رسانی از طریق DOS پیروی میکند اما با ظاهری متفاوت و سهولت بیشتر لذا توصیه میشود کاربران در مورد محصولات Gigabyte به جای استفاده از روش DOS از نرم افزار Q-Flash بهره گیرند ما نیز در این مقاله تنها به توضیح کامل Q-Flash و @BIOS خواهیم پرداخت.
روش اول از طریق سیستم عامل ویندوز و نرم افزار@BIOS  :
مهم : اکیدا به این نکته اشاره میکنم که تا حتی الامکان کاربران از این روش استفاده ننمایند بدین دلیل که در اکثر مواقع هنگام استفاده از این روش فلش بصورت کامل انجام نمیگیرد و سیستم دچار ناپایداری و مشکل Boot خواهد شد.
اما در توضیح این روش باید گفت که کاربر ابتدا باید وارد BIOS شده و گزینه Load Optimized Defaults را اجرا و پس از ذخیره CMOS از BIOS خارج شود سپس با وارد شدن به سیستم عامل آخرین نسخه از نرم افزار @BIOS را از وبسایت رسمی کمپانی Gigabyte دانلود و نصب کند بعد از اتمام این مرحله کاربر باید حافظه را از تمام نرم افزار های جانبی مثله Anti-Virus و غیره پاک کند، در آخر کاربر با ورود به نرم افزار @BIOS با تصویر زیر مواجه میشود :

حال کاربر باید گزینه Update New BIOS را انتخاب و آدرس آخرین BIOS مادربرد خود را که در دیسک سخت ذخیره کرده است به @BIOS بدهد سپس با زدن گزینه Yes و کمی صبر BIOS شروع به Flash میکند و کاربر با تصویر زیر مواجه میشود :

لازم به ذکر است اگر به هر دلیلی عملیات Flash ناتمام بماند به احتمال قوی کامپیوتر دیگر Boot نخواهد شد.
اما اگر عملیات با موفقیت پایان پذیرد کاربر تصویر زیر را مشاهده خواهد کرد و بعد از مشاهده این تصویر کاربر باید از برنامه خارج شده و کامپیوتر را دوباره راه اندازی نماید.

بعد از عملیات فلش کاربر حتماً باید بار دیگر وارد BIOS شده و گزینه Load Optimized Defaults را اجرا و پس از ذخیره CMOS از BIOS خارج شود.
اما روش دوم و با استفاده از نرم افزار Q-Flash :
در این روش کاربر ابتدا باید آخرین BIOS مربوط به مادربرد خود را از وبسایت رسمی کمپانی Gigabyte دانلود و در یک Floppy کپی نماید بعد از این مرحله کاربر باید وارد BIOS شده و با زدن کلید F8 وارد صفحه مخصوص نرم افزار Q-Flash شود، در زیر نمایی از نرم افزار Q-Flash را مشاهده میکنید :

حال کاربر با انتخاب گزینه Load Main BIOS from Floppy باید BIOS جدیدی را که قبلاً در Disk Floppy کپی کرده است مشاهده و انتخاب نماید سپس با فشردن کلید Enter در صفحه جدید BIOS جدید داخل Floppy Disk شروع به Load شدن از Floppy به داخل حافظه اصلی میکند و کاربر صفحه زیر را مشاهده  مینماید :

در پایان Load شدن از کاربر سؤال میشود که آیا تمایل به بروز رسانی BIOS را دارد یا خیر، با انتخاب کلید Y از صفحه کلید عملیات Flash شروع میشود لازم به ذکر است همانند قبل اگر به هر دلیلی عملیات Flash ناتمام بماند به احتمال قوی کامپیوتر دیگر Boot نخواهد شد.
پس از اتمام موفقیت آمیز عملیات فلش کاربر با پیغام زیر مواجه میشود :

حال کاربر باید با زدن کلید ESC و انتخاب Yes سیستم خود را Reset کند.
بعد از عملیات فلش کاربر حتماً باید وارد BIOS شده و گزینه Load Optimized Defaults را اجرا و پس از ذخیره CMOS از BIOS خارج شود.
تصاویر نشان داده شده در این بخش مربوط به نرم افزار Q-Flash برای مادربرد های Dual BIOS کمپانی Gigabyte میباشد اما در مورد مادربرد های Single BIOS نیز روند کار و گزینه ها در Q-Flash دقیقاً به همین ترتیب میباشند.
نکته مهم : معمولا BIOS های جدید در یک فایل با پسوند Zip ارایه میشوند که شامل چندین فایل میباشد اما باید به این نکته توجه داشت که فایل اصلی یعنی BIOS جدید شما فایلی با پسوند .Fx میباشد که در اینجا x یک عدد است و نشانگر BIOS Version میباشد.
نکته مهم : حتماً دقت نمایید که BIOS مربوط به مادربرد خود را دریافت و اقدام به فلش نمایید در غیر ایس صورت نیاز به استفاده از گارانتی پیدا خواهید خواهید کرد!!

شهر سخت افزار

آشنائی  با سخت افزار (قسمت3)

از راه اندازی تا خاموش كردن  سیستم

مرحله یك:مانیتور و سیستم با فشردن كلیدهای مربوطه روشن می گردند.

مرحله دو:نرم افزار موجود درBIOS  موسوم بهPOST)Power-on self-test) عملیات خود را آغاز می نماید. دراغلب سیستم ها،BIOS اطلاعاتی را بر روی صفحه نمایش نشان داده كه نشان دهنده عملیات جاری است. (مثلا" میزان حافظه موجود،  نوع هارد دیسك)  در زمان  راه اندازی سیستم،BIOS مجموعه ای از عملیات را بمنظور آماده سازی كامپیوتر انجام می دهد.

 ● صحت عملكرد كارت گرافیك توسطBIOS بررسی می گردد. اغلب كارت های گرافیك دارایBIOS اختصاصی مربوط به خود  بوده كه عملیات مقداردهی اولیه حافظه و پردازنده كارت را انجام خواهد داد. در صورتیكهBIOS اختصاصی مربوط به كارت های گرافیك موجود نباشد،BIOS سیستم از حافظهROM بمنظور اخذ اطلاعات  مربوط به درایور استاندارد كارت گرافیك، استفاده می نماید.

 ● بررسی نوع " راه اندازی سیستم " توسطBIOS انجام خواهد شد. ( راه اندازی مجدد و یا راه اندازی اولیه ) .BIOS برای تشخیص مورد فوق از مقدار موجود در آدرس0000:0472 استفاده می نماید. در صورتیكه مقدار فوق معادل1234h باشد، نشاندهنده "راه اندازی مجدد" است . در این حالت برنامهBIOS،عملیات مربوط بهPOST را صرفنظر و اجراء نخواهد كرد. در صورتیكه در آدرس فوق هر مقدار دیگری وجود داشته باشد، بمنزله "راه اندازی اولیه " است .

 ● در صورتیكه راه اندازی از نوع " راه اندازی اولیه " باشد،BIOS عملیات مربوط به بررسی حافظهRAM ( تست نوشتن و خواندن) را انجام خواهد داد. در ادامه صفحه كلید و موس مورد بررسی قرار خواهند گرفت در مرحله بعد گذرگاه های PCI بررسی و در صورت یافتن گذرگاه  مربوطه،كارت های موجود بررسی خواهند شد  در صورتیكهBIOS به هر نوع خطائی برخورد نماید، موارد را از طریق یك پیام و یا بصدا در آمدن صدای بلندگوی داخلی كامپیوتر(Beep) به اطلاع خواهد رساند. خطاهای در این سطح اغلب به موارد سخت افزاری مربوط خواهد بود.

 ●BIOS برخی اطلاعات جزئی در رابطه با سیستم را نمایش خواهد داد. اطلاعاتی در رابطه با پردازنده ، هارد، فلاپی درایو،  حافظه، نسخه و تاریخ BIOS  و نمایشگر نمونه ای از اطلاعات  فوق می باشند.

 ● هر نوع درایور خاص نظیر آداپتورهایSCSI از طریق آداپتور مربوطه فعال وBIOS اطلاعات مربوطه را نمایش خواهد داد.

 ● در ادامهBIOS درایو مورد نظر برای راه اندازی (Booting) را مشخص می نماید. بدین منظور از اطلاعات ذخیره شده درCMOS استفاده می گردد. واژهBoot بمنزله استقرار سیستم عامل در حافظه است .

مرحله سوم:پس از اتمام اولیه عملیات BIOS ، و واگذاری ادامه عملیات راه اندازی به برنامه Bootstarp loader، عملا" مرحله استقرار سیستم عامل به درون حافظه آغاز می گردد .

مرحله چهارم:پس از استقرار سیستم عامل در حافظه، مدیران عملیاتی سیستم عامل در شش گروه : مدیریت پردازنده ،  مدیریت حافطه ، مدیریت دستگاهها، مدیریت حافظه های جانبی ، مدیریت ارتباطات و مدیریت رابط كاربر  به ایفای وظیفه خواهند پرداخت .

مرحله پنجم:پس از استقرار سیستم عامل،می توان برنامه های مورد نظر خود را اجراء نمود. سیستم عامل محیط لازم برای اجرای برنامه ها را ایجاد خواهد كرد. پس از اتمام عملیات استفاده از برنامه ها می توان هر یك از آنها را غیرفعال(Close) نمود.

مرحله ششم:در صورت تصمیم به خاموش نمودن سیستم ، سیستم عامل تنظیمات جاری خود را در یك فایل خاص نوشته تا در زمان راه اندازی مجدد( آینده ) از آنان استفاده نماید.

مرحله هفتم  :پس از خاموش نمودن سیستم(Shut down)،  سیستم عامل بطور كامل سیستم را خاموش می نماید.

آشنائی  با سخت افزار (قسمت2)

دستگاه های ورودی و خروجی

◄مانیتور(Monitor) . رایج ترین دستگاه نمایش اطلاعات در كامپیوتر است .

◄صفحه كلید(KeyBoard) رایج ترین دستگاه برای ورود اطلاعات است .

آشنائی  با سخت افزار (قسمت 1)

 اغلب مردم زمانیكه با واژه " تكنولوژی " برخورد می نمایند ، بی اختیار "كامپیوتر" برای آنها تداعی می گردد. امروزه  كامپیوتر در موارد متعددی بخدمت گرفته می شود. برخی از تجهیزات موجود در منازل ، دارای  نوع خاصی  از " ریزپردازنده" می باشند. حتی اتومبیل های جدید نیز دارای نوعی  كامپیوتر خاص می باشند. كامپیوترهای شخصی ، اولین تصویر از انواع كامپیوترهائی است كه  در ذهن هر شخص نقش پیدا می كند. بدون شك مطرح شدن این نوع از كامپیوترها در سطح جهان، باعث عمومیت  كامپیوتر در عرصه های متفاوت بوده است .
كامپیوتر شخصی وسیله ای "همه منظوره" بوده كه توان عملیاتی خود را مدیون یك ریزپردازنده است. این نوع از كا مپیوترها دارای بخش های متعددی نظیر : حافظه ، هارد دیسك، مودم  و... بوده كه حضور آنها در كنار یكدیگر به منظور انجام عملیات مورد نظر است . علت استفاده از واژه " همه منظوره " بدین دلیل است كه  می توان بكمك این نوع از كامپیوترها عملیات متفاوتی ( تایپ یك نامه ، ارسال یك نامه الكترونیكی،  طراحی و نقشه كشی و ...) را انجام داد .

كارت صدا چیست؟

كارت صدا یكی از عناصر سخت افزاری استفاده شده در كامپیوتر است كه باعث پخش و ضبط  صدا( صوت)  می گردد. قبل از مطرح شدن كارت های صدا ، كامپیوترهای شخصی برای پخش صدا ، صرفا" قادر به استفاده از یك بلندگوی داخلی بودند كه از برد اصلی توان خود را می گرفت . در اواخر سال 1980 استفاده از كارت صدا در كامپیوتر شروع و همزمان با آن تحولات گسترده ای در زمینه كامپیوترهای چند رسانه ای ایجاد گردید. در سال 1989 شركتCreative labs كارت صدای خود را با نامCreative Labs soundBlaster Card عرضه نمود. در ادامه شركت های متعدد دیگری تولیدات خود را در این زمینه عرضه نمودند.

 مبانی كارت صدا

یك كارت صدا دارای بخش های متفاوت زیر است :

  حافظه و انواع آن در كامپیوتر

حافظه با هدف ذخیره سازی اطلاعات ( دائم ، موقت ) در كامپیوتر استفاده می گردد. انواع متفاوتی از حافظه دركامپیوتر استفاده می شود:

·      RAM

·      ROM

·      Cache

·      DynamicRAM

·      StaticRAM

·      FlashMemory

·      VirtualMemory

·      VideoMemory

·      BIOS

استفاده از حافظه صرفا" محدود به كامپیوترهای شخصی نبوده و در دستگاههای متفاوتی نظیر : تلفن های سلولی،PDA، رادیوهای اتومبیل،VCR، تلویزیون و ... نیز در ابعاد وسیعی از آنها استفاده می شود.هر یك از دستگاه های فوق مدل های  متفاوتی از حافظه را  استفاده می كنند.

مبانی اولیه حافظه

با اینكه می توان واژه " حافظه " را بر هر نوع وسیله ذخیره سازی الكترونیكی اطلاق كرد، ولی اغلب ازاین واژه برای مشخص نمودن حافظه های سریع با قابلیت ذخیره سازی موقت استفاده می شود. در صورتیكه پردازنده  مجبور باشد برای بازیابی اطلاعات مورد نیاز خود بصورت دائم از هارد دیسك استفاده كند، قطعا" سرعت عملیات پردازنده ( با آن سرعت بالا) كند خواهد گردید. زمانیكه اطلاعات مورد نیاز پردازنده در حافظه ذخیره گردند، سرعت عملیات پردازنده از بعد دستیابی به داده های مورد نیاز بیشتر خواهد گردید. از حافظه های متعددی به منظور نگهداری موقت اطلاعات استفاده می گردد.

همانگونه كه در شكل فوق مشاهده می گردد، مجموعه متنوعی ازانواع حافظه ها  وجود دارد . پردازنده با توجه به ساختار سلسله مراتبی فوق به آنها دستیابی پیدا خواهد كرد. زمانیكه در سطح حافظه های دائمی نظیر هارد یا حافظه دستگاه هائی نظیر صفحه كلید، اطلاعاتی موجود باشد كه پردازنده قصد استفاده از آنها را داشته باشد، اطلاعات فوق از طریق حافظهRAM در اختیار پردازنده قرار می گیرند. در ادامه پردازنده،  اطلاعات و داده های مورد نیاز خود را  در حافظهCache  و دستورالعمل های خاص عملیاتی خود را در  رجیسترها  ذخیره می نماید.

آشنایی با حافظهRAM

 حافظه (RAM(Random Access Memory شناخته ترین نوع حافظه در دنیای  كامپیوتر است . روش دستیابی به این نوع از حافظه ها  تصادفی است . چون می توان به هر سلول حافظه مستقیما" دستیابی پیدا كرد . در مقابل حافظه هایRAM ، حافظه های(SAM(Serial Access Memory وجود دارند. حافظه هایSAM  اطلاعات را در مجموعه ای از سلول های حافظه ذخیره و صرفا" امكان دستیابی به آنها بصورت ترتیبی وجود خواهد داشت. ( نظیر نوار كاست ) در صورتیكه داده مورد نظر در محل جاری نباشد هر یك از سلول های حافظه به ترتیب بررسی شده تا داده مورد نظر پیدا گردد. حافظه های SAM در مواردیكه پردازش داده ها الزاما" بصورت ترتیبی خواهد بود مفید می باشند ( نظیر حافظه موجود بر روی كارت های گرافیك ).اماداده های ذخیره شده در حافظهRAM با هر اولویت دلخواه قابل دستیابی خواهند بود.

مبانی حافظه هایRAM

نحوه انتخاب یك مادربرد

انتخاب مادربرد ، یكی از تصمیمات مهم در زمان تهیه و یا ارتقاء یك كامپیوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثیر مستقیم بر عملكرد فعلی سیستم ، بیانگر انعطاف سیستم در زمان ارتقاء نیز می باشد . قابلیت های فعلی یك كامپیوتر و پتانسیل های ارتقاء آن در آینده ، جملگی به نوع مادربرد انتخابی بستگی خواهد داشت . امروزه بر روی مادربردها ، پورت های پیشرفته ای نظیر(Fireware(IEEE 1394و یاUSB 2.0 و حتی كارت های ( تراشه ) صدای شش كاناله و كنترل هایRAID وجود داشته كه می توان از آنان در زمان ارتقاء سیستم  و بدون نیاز به نصب امكانات جانبی دیگر ، استفاده بعمل آورد.
درزمان انتخاب یك مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن تهیه كننده ( خریدار ) مطرح می گردد: مادربردها چگونه با یكدیگر مقایسه می گردند؟ پارامترها ی سنجش و وزن هر كدام چیست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی ). معیار انتخاب یك مادربرد چیست ؟Chip set های یك مادربرد بیانگر چه واقعیت هائی می باشند ؟ امكانات یك مادربرد چه تاثیراتی را در حیات فعلی و آتی سیستم بدنبال خواهد داشت؟میزان كارایی و كیفیت یك سیستم تا چه میزان وابسته به پتانسیل های مادربرد می باشد ؟ موارد فوق ، نمونه سوالاتی است كه  در زمان انتخاب یك مادربرد در ذهن تهیه كنندگان  مطرح می گردد. در این مقاله قصد داریم به برخی از پرسش های متداول در زمینه انتخاب یك مادربرد پاسخ داده و از این رهگذر با ضوابط و معیارهای انتخاب صحیح یك مادربرد بیشتر آشنا شویم

جایگاه مادربرد

حافظه اصلی رایانه وحجم آن

حافظه RAM (یا حافظه با دسترسی تصادفی) حافظه اصلی رایانه است که به عنوان یک مجموعه از نواحی کاری، هنگام استفاده از رایانه مورد استفاده قرار می گیرد.

این حافظه فهرستی از دستورالعمل ها و داده هایی که رایانه روی آنها کار می کند و همچنین نتایج حاصل از محاسبات را در خود ذخیره و نگهداری می کند.

اغلب رایانه های امروزی مبتنی بر سیستم عامل ویندوز XP دارای 256 یا 512 مگابایت حافظه اصلی است که برخی کاربران آن را تا یک یا 2 گیگابایت افزایش می دهند. با افزایش نرم افزارهای چندبندی که همزمان از منابع سخت افزاری بهره می گیرد و همچنین استفاده از نرم افزارهای امنیتی ضدویروس و دیوار آتش، منابع حافظه کمتری برای برنامه ها و کارهای عمومی اختصاص داده می شود.

حافظه اصلی برخلاف حافظه های جانبی مانند هارددیسک، به طور مستقیم با کاربران در ارتباط نیست. بلکه مخاطبان این حافظه، برنامه ها و سیستم عامل رایانه هستند که از زمان روشن شدن رایانه، از آن برای ذخیره سازی فایل ها و کدهای اصلی استفاده می کنند. در صورتی که رایانه از حافظه اندکی بهره مند باشد هنگام اجرای برنامه ها با تاخیر بسیار زیادی مواجه می شوید که علت آن فراخوانی کدهای برنامه مورد نظر از روی دیسک سخت است.

افزایش حجم حافظه و مشاهده اختلاف کارایی ایجاد شده، ناخودآگاه این تصور را در ذهن ایجاد می کند که با افزایش حجم حافظه، سرعت بالاتر و عملکرد بهتر را همراه خواهد داشت. در حالی که در رایانه ها کندترین قطعه در مقایسه با قطعات ضروری دیگر همین سخت دیسک یا هارددیسک است و دسترسی به آن تاخیر محسوسی را در روند اجرای برنامه ایجاد خواهد کرد.

برای مثال اگر شما رایانه ای با پردازنده و کارت گرافیک گرانقیمت را تنها با 256 مگابایت حافظه همراه کنید هرگز نتوانسته اید از حداکثر پتانسیل های سخت افزاری کارت گرافیک و پردازنده قدرتمند آن استفاده کنید. چرا که هنگام اجرای برنامه ها دسترسی به هارددیسک برای فراخوانی کدهایی که روی حافظه اصلی جا نشده اند سرعت اجرای برنامه ها را بشدت کاهش می دهد.

از سویی دیگر اگر رایانه خود را به 4 گیگابایت حافظه مجهز کنید و روی آن یک برنامه سنگین را اجرا کنید حجم زیادی از حافظه در هر صورت خالی می ماند و این به معنای هزینه کردن برای قطعه ای است که هرگز از آن استفاده نخواهد شد. در حقیقت یک گیگابایت حافظه اصلی برای اکثر کاربردهای رایانه ای امروزی کافی است و اگر حافظه خود را از 512 مگابایت به یک گیگابایت افزایش دهید تفاوت آن را به آسانی مشاهده می کنید. در این صورت کارکردن با چندین برنامه به طور همزمان تسهیل می شود. با در نظر گرفتن این معیارها، بودجه خود را صرف خرید حجم بیشتری از حافظه که هرگز از آن استفاده نمی کنید نخواهید کرد.

منبع : جام جم

سوار كردن تا سوار شدن بر كامپیوتر!

آنها مى‌دانند كه اگر خودشان سیستم را سوار كنند از مزایاى بسیارى برخوردار خواهند شد، اما اگر این عمل با شكست مواجه شود، تمام هزینه و تلاشى كه براى مونتا‌ژ كامپیوتر صرف كرده‌اند به هدر مى‌رود.

سوار كردن سیستم، همچون هر مقوله دیگرى كه در دنیاى كامپیوتر مطرح است به عواملى بستگى دارد كه اگر این عوامل رعایت گردد و درست و به موقع به كار برده شود، مى‌توان به نتایج مطلوبى چون درست كردن یك سیستم دلخواه، صرفه‌جویى در هزینه‌ها و آشنایى بیشتر با فناورى‌هاى كامپیوترى دست پیدا كرد.

اما چه مواردى مى‌توانند مونتا‌ژ یا سوار كردن یك سیستم را موفق سازند؟

حفاظت در برابر ESD

حـتماً برای شما نیز اتفاق افتاده است در حالیكه روی فـرش اتاق راه می‌رویـد، به یـخچال می‌رسـید و در لـحظه‌ای كه یك دست شما با درب یخچال تماس پیدا می‌كند، احساس برق گرفتگی در شما رخ می‌دهد.

ایــن پـدیـده هـمان چـیـزی اسـت كه در فـیـزیك بـه آن ElectroStatic Discharge) ESD) یعنی تخلیه الكتریسیته ساكن گفته می‌شـود. وقـتی دو قـطعه با بارهای الكتریكی نامساوی با هم تماس پیدا كنند، الكترون‌ها از قطعه‌ای كه دارای بار بیشتر است به سمت قطعه دیگر می‌روند تا تعادل بار برقرار شود.

نحوه انتخاب یك هارد دیسك

هارد دیسك (Hard disk ) ، یكی از مهمترین عناصر سخت افزاری دركامپیوتر پس از پردازنده و حافظه است. از هارد دیسك ، بمنظور ذخیره سازی اطلاعات استفاده می گردد . اطلاعات مربوط به راه اندازی سیستم ، برنامه ها و داده ها، جملگی بر روی هارد دیسك ذخیره می گردند. در زمان انجام برخی عملیات خاص توسط كامپیوتر، نظیر ویرایش فیلم ها ، بازی های كامپیوتری و یا پخش موزیك ، استفاده از یك هارد دیسك با ظرفیت بالا، سرعت مناسب و قابل اطمینان ، بطرز محسوسی بهبود محیط عملیاتی خصوصا" ذخیره و بازیابی اطلاعات را بدنبال خواهد داشت . در سالیان اخیر  تكنولوژی ساخت هارد دیسك بسرعت  و در ابعاد متفاوت رشد و گسترش یافته است . در این مقاله ، به بررسی پارامترهای لازم در خصوص انتخاب یك هارد دیسك خواهیم پرداخت .

جایگاه هارد دیسك

هارد دیسك

بر روی هر كامپیوتر حداقل یك هارد دیسك وجود دارد. برخی از سیستم ها ممكن است دارای بیش از یك هارد دیسك باشند. هارد دیسك یك محیط ذخیره سازی دائم برای اطلاعات را فراهم می نماید . اطلاعات دیجتال در كامییوتر می بایست بگونه ای  تبدیل گردند كه بتوان آنها را بصورت دائم بر روی هارد دیسك مغناطیسی  ذخیره كرد.

US‌B ها (Universal Serial Bus) چگونه کار می کنند ؟! 

SATAو IDE چه هستند؟

تكنولوژي هارد ديسك  IDEبر پایه پردازش موازی اطلاعات عمل می كنند و بدین معناست كه اطلاعات به صورت بسته هایی بهگذرگاه اطلاعاتی(Bus) فرستاده می شوند. اطلاعات از دیسك سخت در فاصله های زمانی كاملاً تصادفی می آیند و واردگذرگاه اطلاعاتی شده و در نهایت به سمت مقصد نهایی می رود.IDE  مخففIntegrated Drive Electronics می باشد.

این تكنولوژی از سال 1990 به عنوان استاندارد كامپیوترهای شخصی (PC ) برای هارد دیسك ها بوده است و این زمانی بود كه تكنولوژی مذكور جای درایوهایESDI وMFM را گرفت یعنی زمانی كه هارد دیسك ها به طور متوسط حجمی معادل 200 مگا بایت داشتند!. از آن پس تا كنونIDE تكنولوژی مورد استفاده بوده زیرا هارد دیسك‌ها را با قیمت پایین در اختیار مصرف كننده قرار می داد، جای كمتری می گرفت و سرعت مناسبی داشت.به عبارت دیگرIDE بازار هارد دیسك‌های كامپیوترهای شخصی را در انحصار خود گرفت. آنطور كه به نظر می رسد كارخانه های معتبر حداقل یك تا دو سال دیگر به تولید هارد دیسك‌های با تكنولوژیIDE ادامه دهند.

هارد دیسک‌ها چطور کار می کنند؟

ما غالباً از درایوهای دیسک سخت خود برای نصب یا حذف برنامه‌ها، ذخیره‌سازی یک فایل، باز کردن یک فایل و مواردی از این قبیل استفاده می‌کنیم. اما اجازه بدهید ببینیم که باید چه موارد دیگری را در نظر بگیریم؟ در واقع، درایوهای دیسک سخت یک گروه فوق‌العاده پیچیده و بطور غیرقابل تصوری حساس از تجهیزات هستند. از سوی دیگر، آنها به یک مولفه جدائی ناپذیر در (تقریباً) هر یک از سیستم‌های کامپیوتری که امروزه مشغول به کار هستند، تبدیل شده‌اند. سیستم شما می‌تواند تا حدودی زیادی از نگهداری منظم درایو دیسک سخت به منظور حفظ آراستگی و سازماندهی آن و همچنین برطرف نمودن عیوب احتمالی، بهره‌مند شود. اما پیش از هر چیز، بهتر است بفهمیم که درایوهای دیسک سخت اصولاً چه چیزی هستند و چه کاری انجام می‌دهند؟ از سوی دیگر، چرا این جزئیات اهمیت دارند؟

کپی کردن هارد به هارد اطلاعات

یکی از کارهایی که موقع تعویض هارد یا مواقع دیگر زیاد به آن نیاز خواهید داشت، انتقال فایل و برنامه‌ها از یک هارد به هارد دیسک دیگر است. البته اگر دو کامپیوتر در اختیار داشته باشید به راحتی با اتصال شبکه یا از طریق کابل پورت موازی (و حتی سری) امکان اتصال دو کامپیوتر و مبادله دیتا بین آن دو وجود دارد. ولی اگر فقط یک کامپیوتر داشته باشید و یا مایل باشید که انتقال دیتا با سرعت بالا انجام گیرد بهترین کار اتصال هار دیسک‌ها به یک کامپیوتر و مبادله دیتا بین آنهاست.

فن‌هاي کامپيوترمان را چطور تميز کنيم؟

هميشه سئوالاتي پرسيده مي‌شود که فن کامپيوترم زياد سر و صدا مي‌کند يا اينکه چگونه مي‌توانم صداي فن را کمتر کنم؟ قبل از هر چيز اولين نکته اينکه وقتي فن شروع کند به ايجاد صداي اضافي معني‌اش اين نيست که دچار اشکال شده است و بايستي تعويض شود. پائين آمدن دور فن و عدم توانائيش در خنک کردن بخش مربوط به آن، يک مبحث است و کثيف بودن فن و گرد و خاک گرفتنش بحث ديگري.

پائين آمدن دور فن زماني خطرناک است که شما بتوانيد پره‌هاي فن را در حين چرخش با دست متوقف کنيد ولي اگر در شرايطي غير از اين فن شما صداي اضافي در حين چرخش توليد مي‌کند ممکن است علتش گرد و خاک گرفتن فن يا عواملي شبيه به آن باشد. کلا تميز کردن داخل کيس کامپيوتر و فن‌هاي آن به صورت ساليانه امر ضروري است و حتي در برخي موارد مثلا اگر شما در محلي نسبتا آلوده و پر گرد و غبار ساکن هستيد توصيه مي‌شود اينکار را 3 يا 6 ماه يکبار انجام دهيد.

هاب و نحوه عملكرد آن

هاب از جمله تجهيزات سخت افزارى است که از آن به منظور برپاسازى شبکه هاى کامپيوترى استفاده مى شود . گرچه در اکثر شبکه هائى که امروزه ايجاد مى گردد از سوئيچ در مقابل هاب استفاده مى گردد، ولى ما همچنان شاهد استفاده از اين نوع تجهيزات سخت افزارى در شبکه هاى متعددى مى باشيم .

در اين مطلب قصد داريم به بررسى هاب و نحوه عملکرد آن اشاره نمائيم . قبل از پرداختن به اصل موضوع لازم است در ابتدا با برخى تعاريف مهم که در ادامه بدفعات به آنان مراجعه خواهيم کرد ، بيشتر آشنا شويم .

Doamin : تمامى کامپيوترهاى عضوء يک domain هر اتفاق و يا رويدادى را که در domain اتفاق مى افتد ، مشاهده و يا خواهند شنيد .

Collision Domain : در صورت بروز يک تصادم ( Collision ) بين دو کامپيوتر، ساير کامپيوترهاى موجود در domain آن را شنيده و آگاهى لازم در خصوص آن چيزى که اتفاق افتاده است را پيدا خواهند کرد . کامپيوترهاى فوق عضوء يک Collision Domain يکسان مى باشند. تمامى کامپيوترهائى که با استفاده از هاب به يکديگر متصل مى شوند ، عضوء يک Collision Domain يکسان خواهند بود ( بر خلاف سوئيچ ) .

Broadcast Domain : در اين نوع domain ، يک پيام broadcast ( يک فريم و يا داده که براى تمامى کامپيوترها ارسال مى گردد) براى هر يک از کامپيوترهاى موجود در doamin ارسال مى گردد . هاب و سوئيچ با موضوع broadcast domain برخورد مناسبى نداشته ( ايجاد حوزه هاى مجزاء ) و در اين رابطه به يک روتر نياز خواهد بود .

به منظور برخورد مناسب ( ايجاد حوزه هاى مجزاء ) با collision domain ، broadcast domain و افزايش سرعت و کارائى يک شبکه از تجهيزات سخت افزارى متعددى استفاده مى شود . سوئيچ ها collision domain مجزائى را ايجاد مى نمايند ولى در خصوص broadcast doamin بدين شکل رفتار نمى نمايند . روترها ، broadcast domain و collision domain مجزائى را ايجاد نموده و در مقابل هاب ، قادر به ايجاد broadcast doamin و Collision domain جداگانه نمى باشد . شکل زير يک نمونه هاب هشت پورت را نشان مى دهد ( D-Link DE-808TP 10Mbps Ethernet 8-Port Mini-Hub ) .

آشنائى با نحوه عملکرد هاب
هاب ، يکى از تجهيزات متداول در شبکه هاى کامپيوترى و ارزانترين روش اتصال دو و يا چندين کامپيوتر به يکديگر است . هاب در اولين لايه مدل مرجع OSI فعاليت مى نمايد . آنان فريم هاى داده را نمى خوانند ( کارى که سوئيچ و يا روتر انجام مى دهند ) و صرفا" اين اطمينان را ايجاد مى نمايند که فريم هاى داده بر روى هر يک از پورت ها ، تکرار خواهد شد.

گره هائى که يک اترنت و يا Fast Ethernet را با استفاده از قوانين CSMA/CD به اشتراک مى گذارند ، عضوء يک Collision Domain مشابه مى باشند . اين بدان معنى است که تمامى گره هاى متصل شده به هاب بخشى از Collision domain مشابه بوده و زمانى که يک collision اتفاق مى افتد ، ساير گره هاى موجود در domain نيز آن را شنيده و از آن متاثر خواهند شد .
کامپيوترها و يا گره هاى متصل شده به هاب از کابل هاى ( UTP (Unshielded Twisted Pair ، استفاده مى نمايند. صرفا" يک گره مى تواند به هر پورت هاب متصل گردد. مثلا" با استفاده از يک هاب هشت پورت ، امکان اتصال هشت کامپيوتر وجود خواهد داشت .زمانى که هاب ها به متداولى امروز نبودند و قيمت آنان نيز گران بود ، در اکثر شبکه هاى نصب شده در ادارات و يا منازل از کابل هاى کواکسيال، استفاده مى گرديد.

نحوه کار هاب بسيار ساده است . زمانى که يکى از کامپيوترهاى متصل شده به هاب اقدام به ارسال داده ئى مى نمايد ، ساير پورت هاى هاب نيز آن را دريافت خواهند کرد ( داده ارسالى تکرار و براى ساير پورت هاى هاب نيز فرستاده مى شود ) . شکل زير نحوه عملکرد هاب را نشان مى دهد .

همانگونه که در شکل فوق مشاهده مى نمائيد ، گره يک داده ئى را براى گره شش ارسال مى نمايد ولى تمامى گره هاى ديگر نيز داده را دريافت خواهند کرد . در ادامه ، بررسى لازم در خصوص داده ارسالى توسط هر يک از گره ها انجام و در صورتى که تشخيص داده شود که داده ارسالى متعلق به آنان نيست ، آن را ناديده خواهند گرفت .

عمليات فوق از طريق کارت شبکه موجود بر روى کامپيوتر که آدرس MAC مقصد فريم ارسالى را بررسى مى نمايد ، انجام مى شود .کارت شبکه بررسى لازم را انجام و در صورت عدم مطابقت آدرس MAC موجود در فريم ، با آدرس MAC کارت شبکه ، فريم ارسالى دور انداخته مى گردد .

اکثر هاب ها داراى يک پورت خاص مى باشند که مى تواند به صورت يک پورت معمولى و يا يک پورت uplink رفتار نمايد . با استفاده از يک پورت uplink مى توان يک هاب ديگر را به هاب موجود، متصل نمود. بدين ترتيب تعداد پورت ها افزايش يافته و امکان اتصال تعداد بيشترى کامپيوتر به شبکه فراهم مى گردد .روش فوق گزينه اى ارزان قيمت به منظور افزايش تعداد گره ها در يک شبکه است ولى با انجام اين کار شبکه شلوغ تر شده و همواره بر روى آن حجم بالائى داده غير ضرورى در حال جابجائى است. تمامى گره ها ، عضوء يک Broadcast domain و collision domain يکسانى مى باشند ، بنابراين تمامى آنان هر نوع collision و يا Broadcast را که اتفاق خواهد افتاد ، مى شنوند .

در اکثر هاب ها از يک LED به منظور نشان دادن فعال بودن ارتباط برقرار شده بين هاب و گره و از LED ديگر به منظور نشان دادن بروز يک collision ، استفاده مى گردد . ( دو LED مجزاء ) . در برخى از هاب ها دو LED مربوط به فعال بودن لينک ارتباطى بين هاب و گره و فعاليت پورت با يکديگر ترکيب و زمانى که پورت در حال فعاليت است ، LED مربوطه چشمک زن شده و زمانى که فعاليتى انجام نمى شود، LED فوق به صورت پيوسته روشن خواهد بود .

LED مربوط به Collision موجود بر روى هاب ها زمانى روشن مى گردد که يک collision بوجود آيد . Collision زمانى بوجود مى آيد که دو کامپيوتر و يا گره سعى نمايند در يک لحظه بر روى شبکه صحبت نمايند . پس از بروز يک Collision ، فريم هاى مربوط به هر يک از گره ها با يکديگر برخورد نموده و خراب مى گردند . هاب به منظور تشخيص اين نوع تصادم ها به اندازه کافى هوشمند بوده و براى مدت زمان کوتاهى چراغ مربوط به collision روشن مى گردد . ( يک دهم ثانيه به ازاى هر تصادم ) .
تعداد اندکى از هاب ها داراى يک اتصال خاص از نوع BNC بوده که مى توان از آن به منظور اتصال يک کابل کواکسيال ، استفاده نمود . پس از اتصال فوق ، LED مربوط به اتصال BNC روى هاب روشن مى گردد.

راهنماي جامع بوق بايوس

وقتي يك كامپيوتر روشن ميشود و آماده براي بالا آمدن ميشود و يا وقتي كامپيوتر reset ميشود BIOS سيستم شما با عملكردي به نام POST كه فكر كنم در اموزش سخت افزار توضيح داده ام به تست كردن سخت افزار سيستم شما ميپردازد تا از درستي اتصال انواع device ها مطلع شود . در اينصورت اگر سيستم با مشكلي مواجه شود POST براي BIOS پيغام خطا ميفرستد اينكه مثلا كارت گرافيمكي شما با مشكل مواجه است مثلا از جاي خودش تكان خورده يا اينكه ram شما با مشكل مواجه شده است بيپ يا همون بوق هايي متداول ارسال ميكند و شكا را از ان مطلع ميكند بنا بر اين بهتر است با اينگونه بوق ها اشنا بشويم تا در صورت هر گونه عيبي خودمان در صورت امكان رفع اشكال كنيم . البته همانطور كه گفتم BIOS هاي سيستم از شركت هاي مختلفي توليد ميشود كه من در اينجا از دو شركت AMI (American Megatrends International) و Phoenix ذكر ميكنم .

AMI Beep Codes

يك بوق : اشكال از DRAM ميباشد . بنابراين مشكلي در حافظه سيستم به وجود امده و يا motherboard.
دو بوق: حافظه فاقد تعادل است . تساوي گردش در حافظه به درستي كار نميكند .
سه بوق: 64 كيلو بايت مورد نياز براي شروع و راه اندازي سيستم در دسترس نيست كه اين هم به RAM بر ميگردد .
چهار بوق : تايمر سيستم شما با مشكل مواجه شده است كه مانع از درستي همزمان عملكرد motherboard ميشود .
پنج بوق : CPU با مشل مواجه است .
شش بوق: وروديه A20/Keyboard كنترلر ان با مشكل مواجه است IC كنترل كننده keyBoard با مشكل مواجه شده است و مانع از وروديه A20 براي سوييچ كردن پردازنده ميشود .
هفت بوق : حافظه مجازي Virtual با مشكل مواجه است
هشت بوق : حافظه كارت ويدئو مشكل دارد BIOS نميتواند بر روي فريم هاي بافر كارت ويدئو بنويسد .
نه بوق : ROM شما مشكل دارد. چيپ BIOS ROM روي motherboard دچار خطا است .
ده بوق : CMOS هم مشكل دارد . سعني يه چيزي روي motherboard مانه از فعل و انفعال با CMOS ميشود .
يازده بوق : كش در level 2 حافظه غش كرده .
يك بوق بلند و دو بوق كوتاه : سيستم ويدئويي مشكل داره
يك بوق بلند سه بوق كوتاه : بازهم خطا در مورد 64 k ميباشد .
يك بوق بلند هشت بوق كوتاه : عملگر تست كردن خطا داره .
بوق مداوم : يا اشكال از RAM يا از ويدئو .

حافظه اصلی رایانه وحجم آن

حافظه RAM (یا حافظه با دسترسی تصادفی) حافظه اصلی رایانه است که به عنوان یک مجموعه از نواحی کاری، هنگام استفاده از رایانه مورد استفاده قرار می گیرد.

این حافظه فهرستی از دستورالعمل ها و داده هایی که رایانه روی آنها کار می کند و همچنین نتایج حاصل از محاسبات را در خود ذخیره و نگهداری می کند.

اغلب رایانه های امروزی مبتنی بر سیستم عامل ویندوز XP دارای 256 یا 512 مگابایت حافظه اصلی است که برخی کاربران آن را تا یک یا 2 گیگابایت افزایش می دهند. با افزایش نرم افزارهای چندبندی که همزمان از منابع سخت افزاری بهره می گیرد و همچنین استفاده از نرم افزارهای امنیتی ضدویروس و دیوار آتش، منابع حافظه کمتری برای برنامه ها و کارهای عمومی اختصاص داده می شود.

حافظه اصلی برخلاف حافظه های جانبی مانند هارددیسک، به طور مستقیم با کاربران در ارتباط نیست. بلکه مخاطبان این حافظه، برنامه ها و سیستم عامل رایانه هستند که از زمان روشن شدن رایانه، از آن برای ذخیره سازی فایل ها و کدهای اصلی استفاده می کنند. در صورتی که رایانه از حافظه اندکی بهره مند باشد هنگام اجرای برنامه ها با تاخیر بسیار زیادی مواجه می شوید که علت آن فراخوانی کدهای برنامه مورد نظر از روی دیسک سخت است.

افزایش حجم حافظه و مشاهده اختلاف کارایی ایجاد شده، ناخودآگاه این تصور را در ذهن ایجاد می کند که با افزایش حجم حافظه، سرعت بالاتر و عملکرد بهتر را همراه خواهد داشت. در حالی که در رایانه ها کندترین قطعه در مقایسه با قطعات ضروری دیگر همین سخت دیسک یا هارددیسک است و دسترسی به آن تاخیر محسوسی را در روند اجرای برنامه ایجاد خواهد کرد.

اگر در رایانه برای اجرای یک برنامه حافظه کافی وجود داشته باشد، هنگام اجرای آن تمامی کدهای مورد نیاز بسرعت از روی حافظه اصلی فراخوانی و اجرا می شود. بنابر این باید نوعی تعادل میان برنامه های کاربردی، حجم حافظه اصلی و پتانسیل های سخت افزاری برقرار شود.

برای مثال اگر شما رایانه ای با پردازنده و کارت گرافیک گرانقیمت را تنها با 256 مگابایت حافظه همراه کنید هرگز نتوانسته اید از حداکثر پتانسیل های سخت افزاری کارت گرافیک و پردازنده قدرتمند آن استفاده کنید. چرا که هنگام اجرای برنامه ها دسترسی به هارددیسک برای فراخوانی کدهایی که روی حافظه اصلی جا نشده اند سرعت اجرای برنامه ها را بشدت کاهش می دهد.

از سویی دیگر اگر رایانه خود را به 4 گیگابایت حافظه مجهز کنید و روی آن یک برنامه سنگین را اجرا کنید حجم زیادی از حافظه در هر صورت خالی می ماند و این به معنای هزینه کردن برای قطعه ای است که هرگز از آن استفاده نخواهد شد. در حقیقت یک گیگابایت حافظه اصلی برای اکثر کاربردهای رایانه ای امروزی کافی است و اگر حافظه خود را از 512 مگابایت به یک گیگابایت افزایش دهید تفاوت آن را به آسانی مشاهده می کنید. در این صورت کارکردن با چندین برنامه به طور همزمان تسهیل می شود. با در نظر گرفتن این معیارها، بودجه خود را صرف خرید حجم بیشتری از حافظه که هرگز از آن استفاده نمی کنید نخواهید کرد.

منبع : جام جم