داشتن فلش درایوها به یک چیز عادی تبدیل شده است. اگر دست در جیب یا کیف هر کسی بکنید، در کنار دسته کلید و موبایل و کیف پول و لوازم آرایش حتما یک فلش درایور هم پیدا خواهید کرد.
در خرید USB Flash Drive ها عوامل متعددی میتواند تاثیر گذار باشند؛ ظرفیت، قیمت، زیبایی، استحکام ، اندازه و از همه مهمتر سرعت انتقال داده ها یا همان سرعت خواندن و نوشتن.

در این مطلب شما را با ۵ برنامه کوچک آشنا میکنیم که با استفاده از آنها خواهید توانست از سرعت فلش مموری ها اطلاع پیدا کنید این امر میتوان در انتخاب و خرید یک محصول کمک شایانی به شما کند.

۱- Check Flah :

این برنامه سبک و رایگان، فلش شما را از نظر سرعت و خطاهای موجود بررسی میکند.
با check flash میتواند فلش خود را بررسی، مدیریت و فرمت نمایید و سرعت خواندن و نوشتن آنرا بدست آورید. در ضمن اگر مشکلی فلش شما وجود داشت الاع میدهد ولی توانایی بر طرف کردن آن را ندارد.

۲- HD Speed :

یک برنامه بسیار کوچک که برای سنجش سرعت انتقال داده های بر روی دیسک سخت ، CD/DVD Rom و USB Flash به کار میرود و با ویندوز XP ، ۲۰۰۰ و ویستا همخوانی دارد.
تنها کافیست آن را اجرا کرده و درایور مورد نظر را انتخاب نمایید تا شروع به بررسی کند و نتایج را بر روی یک گراف نشانتان دهد.

۳- Flash Memory Toolkit :

یک برنامه کامل است که مجموعه ای از ابزارهای مفید را در خود جای داده است. این برنامه مشخصات فلش درایو را نشان میدهد، فایلهایتان را پاک میکند و فایلهای از دست رفته را بعد از فرمت بازیابی مینماید، قابلیات پشیتبان گیری دارد و محک زنی سرعت نیز هست !
نسخه رایگان (standard version) این برنامه فقط سرعت خواندن را نشان میدهد.

۴- HD Tune :

این برنامه نیز داری ابزارهای مختلفیست و بصورت دو نسخه پولی و رایگان عرضه میشود که در نسخه رایگان تنها سرعت خواندن دیسک سخت یا فلش داریور را به شما نشان میدهد. علاوه بر این HD Tune وضعیت سلامت سخت افزار را برسی میکند و خطاهای موجود را به شما نشان میدهد.

۵- HD Tach :

برنامه ساده و خوبی است که توانای سنجش سرعت خواندن دیسک سخت یا فلش درایور ها را به شما میدهد. یکی از ویژیگی های مهم این برنامه این است که میتواند نتایج سخت افزار سنجش شده را با نتایج دیگر سخت افزارها مقایسه کنید و وضعیت آن را نمایش دهد.

اگر فقط به یک پخش کننده دی وی دی برای کامپیوتر یا تلویزیون خود نیاز دارید، کار ساده است. هر دستگاه پخش دی وی دی که در بازار ببینید میتواند مناسب شما باشد. اما اگر قصد خرید دستگاهی را دارید که علاوه بر پخش، قابلیت ضبط را هم داشته باشد Player-Burner، آنگاه دو فرمت پیش رویتان قرار میگیرد که میتواند شما را سر در گم کند.

انتخاب اول Burner :

• فرمت DVD-R یا DVD-RW
  

• فرمت DVD+R یا DVD+RW

تا فوریه 2004 اختلاف فیزیکی بین یک دیسک DVD-R/RW با DVD+R/RW وجود نداشت. اما یک سری اختلافات تکنیکی بین این دو فرمت ضبط بروز کرد. فرمت DVD+R/+RW برای مردمی که تمایل به ضبط فیلمها و صداهای خود داشتند، امکانات ظریفی را تنظیم کرد.

اختلافات استانداردها

۱) از فرمتهای DVD-R و RW- توسط گروه استانداردهای انجمن DVD توسعه داده شده است. این انجمن بوسیله میتسوبیشی، سونی، هیتاچی و تایم وارنر پایه گذاری شد. بدین علت از پشتیبانی صنعتی قدرتمندی برخوردار است.

۲) فرمتهای DVD+R و RW+ توسط انجمن DVD بسط داده نشده است ولی در عوض توسط DVD+RW Alliance پشتیبانی میشود که خود متشکل از سونی، یاماها، فیلیپس، دل و JP است. بدین علت از پشتیبانی صنعتی فوق قدرتمندی برخوردار است. جالب اینجاست که سونی از هر دو استاندارد پشتیبانی میکند.

۳) فرمت DVD Slim بوسیله هیچ استانداردی کار نمیشود.

۴) DVD RAM که فرمت مربوط به اواخر ۱۹۹۰ است دیگر محبوبیت ندارد و امروزه انتخاب مصرف کنندگان نیست. بنابراین اکثر فیلمهای ۲۰۰۴ روی DVD RAM پخش نمیشود.

اختلافات عملیاتی

مهمترین اختلاف کاری بین DVD-R و DVD+R به شرح زیر است:

۱) مدیریت داخلی در ضبط کننده دی وی دی

۲) روشی که رکوردها در دی وی دی فرمت و بازنویسی میشوند.

۳) قابلیت های ضبط پیشرفته

مطابق اعلام DVD Alliance، استفاده از ضبط DVD+R/+RW به شما امکانات زیر را میدهد:

1) خروج بلافاصله دی وی دی، بدون آنکه انتظار پایان فرمت را داشته باشید.

2) توان ضبط جزئی روی دیسک دی وی دی در کامپیوتر یا تلویزیون

3) فرمت بندی زمینه - وقتی دیسک در حال فرمت شدن است میتوانید همزمان در بخشی از دیسک که فرمت شده است اقدام به ذخیره اطلاعات کنید.

4) توانایی پیشرفته ویرایش نام فایلها، سرتیتر فیلم و موسیقی و لیست پخش.

5) صد در صد سازگار با تمام پخش کننده های دی وی دی

منبع :majidonline

در چندین ماه گذشته پیشرفت های جدیدی در طراحی پروسسورها، بویژه از طرف شرکت AMD حاصل شد. این شرکت علاوه بر اینکه یک cpu با طراحی کاملا  64 بیتی عرضه کرد که باعث برتری یافتن این شرکت در بازار کامپیوترهای رومیزی پیشرفته گردید، همچنین در حذف کنترل کننده‌های حافظه (MCH) پیشقدم شد که در عملکرد Athlon ۶۴ و چیپهای"optron" یک پیشرفت قابل ملاحظه نسبت به پروسسورهای intel به حساب می‌آید. اینتل به طور متقابل پروسسور سازگار 64 بیتی را عرضه نمود. به تازگی نیز هر دو شرکت پردازشگرهای دوهسته ای را عرضه نموده‌اند، این پروسسورها بهتر از آن چیزی که شما انتظار دارید کار می‌کنند.

* ساختار پردازنده های دو هسته ای

همانطور که از نام آن ها پیداست در این تراشه ها ، دو پردازشگر و دو کش L۲ در یک واحد سیلیکونی قرار گرفته اند . مزیت این گونه پردازنده ها ، پردازش بهتر دستورات مالتی تسک است . در واقع مزایای پردازنده های دو هسته ای زمانی بهتر لمس خواهد شد که به طور همزمان چندین کار انجام پذیرد . تراشه های دو هسته ای اینتل نیاز به یک مادربرد جدید دارند در صورتی که پردازنده های دو هسته ای AMD نیاز به مادربورد جدید ندارند و فقط با به روز رسانی بایوس می توان این پردازنده ها را روی مادربورد های سوکت ۹۳۹ نصب کرد .
 

* چند پردازشگرهای متقارن ( SMP (symmetric Multi processing

روش مشترکی می باشد که چندین پردازشگر بطور جداگانه با یکدیگر در یک مادربرد کار می‌کنند. سیستم عامل با هر دو cpu تقریباً بطور یکسان کار می‌کند و کارهای مورد نیاز را به آنها ارجاع می‌دهد. چیپ های جدید دو هسته ای intel  و AMD توانایی SMP را به صورت داخلی مورد توجه قرار داده اند. پروسسور های سرور opteron دو هسته ای  همچنین می تواند بصورت خارجی با دیگر چیپ‌های دوهسته ای ارتباط برقرار کند. (بشرط آنکه چیپ متقابل نیز دارای این خاصیت باشد) محدودیت اصلیSMP در پشتیبانی سیستم عاملها و نرم افزارها از این تکنولوژی می‌باشد. خیلی از سیستم عاملها (مانند ویندوز XP سری خانگی ) توانایی پشتیبانی از SMP را ندارند و از دومین پردازشگر استفاده نمی‌کنند. همچنین بیشتر برنامه‌های پیشرفته بصورت تک رشته ای کار می‌کنند، در اصل در هر زمان فقط یک پردازشگر در حالت فعال می باشد. برنامه های چند رشته‌ای از پتانسیل موجود در سیستم‌های دو یا چند پرازشگر، می‌توانند نتایج مفیدتری بگیرند، ولی به صورت کامل عمومیت ندارد. در گذشته intel و AMD سعی داشته اند تا تکنولوژی جدیدی مثل SMP را بیشتر برای پردازشگر های سرور پیشرفته مانند opteron و Xeon استفاده نمایند (البته تا قبل از پنتیوم 3)

* Hyperthreading

این تکنولوژی بصورت اختصاصی توسط اینتل در پردازشگرهای چند هسته‌ای بکار گرفته شده است. این تکنولوژی قبلاً نیز توسط این شرکت بکار گرفته ‌شده‌ بود. اینتل برای آنکه از منابع CPU به نحو بهتری استفاده نماید فقط قسمتهایی که کار پردازش اطلاعات را انجام می دهد را تکثیر کرده است. یعنی آنکه منابع داده در داخل CPU بصورت مشترک استفاده می‌شد. ایده hyperthreading برای دو برابر کردن مقدار فعالیت چیپ می باشد تا آنکه کاهش عملکرد سیستم که در اثر فقدان حافظه cache روی می‌دهد کمتر گردد همچنین بصورت تئوری نشان داده شده که منابع سیستم کمتر تلف می‌‌گردند. در صورتی که CPU های hyperthreading مانند دو پروسسور حقیقی بنظر می رسد، ولی این CPU ها نمی توانند عملکردی مشابه دو CPU مجزا، مانند CPU های دو هسته ای داشته باشند زیرا در CPU های دو هسته ای دو thread مشابه بطور همزمان و با Cache های جداگانه L1 و L2 می توانند اجرا گردند که این عمل در پرادزشگر های Hyperthreading قابل انجام نمی باشد. یکی از چیپ های  جدید اینتل بنام ، پردازشگر پنتیوم Extreme Edition ۸۴۰ ، در داخل هر هسته خود از تکنولوژی hyperthreadings نیز پشتیبانی می‌کند، یعنی آنکه در یک سیستم عامل آن بصورت چهار پردازشگر حقیقی دیده می‌شود.
 

* دو چیپ در یک قالب ... چرا؟

چرا دو شرکت اینتل و AMD بطور ناگهانی شروع به توزیع پردازشگرهای دو هسته‌ای کردند؟

اول از همه رقابت. چنانچه بعدا بیان خواهیم کرد AMD از ابتدا توانایی بالقوه دو هسته ای را در CPU های 64 بیتی خود داشت. ساختمان ورودی و خروجی برای دومین هسته در CPU های فعلی 64 بیتی AMD موجود می‌باشد. هیچ شرکتی نمی تواند دیگران را از بدست آوردن تکنولوژی‌ های جدید منع نماید و AMD در حال حاضر با موفقیت چشمگیر خط تولید پرداشگرهای 64 بیتی آسودگی را از intel سلب نموده ‌است. برای اینتل ضروری می‌باشد که دارای یک تولید تخصصی در تکنولوژی دوهسته ای ‌باشد تا رقابت با شرکاء تجاری خود را حفظ نماید. دوم، کارایی می‌باشد. مطمئناً برنامه‌های کاربردی چند رشته‌ای در پردازشگرهایی که توانایی انجام چند پردازش را دارند بهتر عمل خواهند نمود. البته برای سیستم های چند پردازشگره یک ایراد عمومی وجود دارد و آن تاْخیری می باشد که این CPU ها در کار سیستم به وجود می آورند. به بیان ساده در حال حاضر روشی برای سیستم عامل های موجود وجود ندارد تا پردازش ها را بطور کاملاً مساوی در بین پردازشگرها تقسیم نماید، پردازشگر دوم عموماً با یک مداخله کمتر و کارایی پایین‌ تر کار می کند در صورتی که ممکن است پردازشگر اول به صورت 100% در حال پردازش باشد. سومین دلیل کمتر نمایان است، ناامیدی AMD و اینتل می باشد، هر دو شرکت با یک مانع جدی برای افزایش سرعت پردازشگر ها و کوچکتر  کردن اندازه قالب آنها روبرو شده اند تا این مانع حذف نشود و یا اینکه تا کاربران عمومی متوجه نشوند که GHZ به تنهایی کارایی را بیان نمی‌کند. هر دو شرکت برای دست یافتن به هر پیشرفت که کارایی پردازشگرها را بهبود بخشند تلاش خواهند نمود و تقریباً دلیل اصلی بوجود آمدن پردازشگرهای دو هسته ای را می‌توان همین دلیل سوم بیان نمود.
 

* دسترسی AMD به تکنولوژی دو هسته ای

فرم فاکتور فعلی پردازشگر Athlon 64 به طراحی دو هسته ای خیلی نزدیک می‌باشد. وجود کنترل کننده های Hypertransport و کنترل کننده حافظه در قالب چیپ های فعلی Athlon 64 به معنی این است که اضافه نمودن دومین هسته در داخل چیپ چندان مشکل نمی باشد. بدلیل رابط NorthBridge که AMD برای Athlon 64 تهیه کرده‌ است کنترل کننده حافظه و رابط Hypertransport در داخل چیپ پشتیبانی می گردد. این به چیپ‌های دوهسته‌ای امکان می دهد که از داخل خود پردازشگر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

تعداد ترانزیستورهای پردازشگرهای Athlon 64X2 بیش از دو برابر پردازشگرهای Athlon 64 می‌باشد. با توجه به اینکه در ساختن CPU های جدید از روش 90nm استفاده می شود سایز کل چیپ کمی افزایش پیدا کرده و ولتاژ عملکرد 1.35  تا 1.4 می باشد و گرمای خروجی به بیش از 110w کمی افزایش میابد. هر هسته پردازشگر حافظه Cache L۱ و L۲ مخصوص به خود را دارد، 128 KB برای L۱ و بسته به مدل 512 KB تا ۱ MB برای L۲. L۲ دارای (ATC (Advance transfer Cache می باشد. ATC وظیفه هدایت توان عملیاتی و تبادل اطلاعات بین هسته پردازنده و حافظه نهان L۲ را بر عهده دارد . L۲ دارای رابط 256 بیتی (32 بایتی) می باشد که باعث تبادل داده در هر سیکل Clock هسته می شود. هسته Prescott در مقایسه با هسته Northwood که دارای KB ۵۱۲ حافظه نهان L۲ است ، دارای حافظه نهان  1MB می باشد. ضمنا با توجه به فناوری ساخت  90 نانومتری افزایش 512KB  به 1MB تاثیری در تغییر اندازه Die پردازنده بوجود نیاورده است.

حافظه نهان L۱ به دو قسمت حافظه نهان داده L۱ و حافظه نهان ردیابی اجرا L۱ تقسیم می شود. حافظه نهان داده L۱ دارای ۸ کیلو بایت ظرفیت و حافظه نهان ردیابی اجرا ریز عمل های کد گشایی (Decode) شده را در خود نگهداری می نماید که باعث حذف کد گشا از حلقه اجرایی و کاهش خط لوله می شود. دو برتری مهمی که AMD در CPU های دو هسته‌ای دارد عبارتند از اینکه :

"Crossbar Switch" که آدرسها را جمع‌آوری کرده و توزیع می کند و داده را از هر هسته به هسته دیگر یا باقی سیستم توزیع می کند در حال حاضر امکان اضافه شدن دومین هسته را دارد. موفقیت دیگر AMD که از نظر مصرف کننده خیلی مهم می باشد، امکان استفاده از Athlon 64 X2 از مادربرد های سوکت 939/940 می باشد و فقط لازم است که شرکت تولید کننده مادربرد BIOS را برای پستیبانی از خصوصیت جدید بروز رسانی کند.

* دسترسی اینتل به پردازشگر دو هسته ای

پردازنده های دو هسته ای اینتل که قبلا با نام رمز Conroe شناخته می شدند از تکنولوژی ساخت کوچکتری بهره میبرند که باعث کاهش طول خط لوله ها و افزایش کارایی پردازنده می شوند. این سری جدید از پردازنده ها از خط لوله های 14 مرحله ای (در برابر خط لوله 31 مرحله ای یا بیشتر که در خانواده Xeon یافت می شد) و تکنولوژی Intel Wide Dynamic Execution بهره می برند. همچنین واحد FPU در این پردازنده ها نیز تقویت شده است. از دیگر ویژگی های این پردازنده حافظه نهان یکپارچه L۲ است که با استفاده از آن یکی از هسته ها در حالی که هسته دیگر در حالت بیکاری به سر میبرد به تنهایی می تواند از تمام فضای این حافظه استفاده کند. از مهمترین مزایای پردازنده ها Conroe افزایش بازدهی با وجود مصرف کمتر است و این بدان معناست که این هسته ها بسیار خنک تر خواهند بود و با استفاده از آنها می توان کامپیوتر های کوچکتر با صدا و حرارت کمتری تولید کرد. درطی سه سال گذشته این اولین سری پردازنده است که شرکت اینتل برای مقابله با محصولات شرکت AMD در زمینه بازی و برنامه های حرفه ای تولید می کند که شهرت آنها را در میان این دسته از کاربران افزایش می دهد. یکی از بزرگترین معایب طراحی اینتل نسبت به AMD که سوکت های 939 را برای طراحی پردازنده های خود حفظ نموده آن است که راه حل دو هسته ای اینتل نیاز به یک جفت چیپست جدید به نام های 955X و 945P دارد. شرکت nvidia اخیراً ویرایش اینتل SLI که پروسسورهای دو هسته‌ای را پشتیبانی می‌کند را به بازار عرضه کرده ‌است که این مورد هم زمان بیشتری را مصرف و هم هزینه‌ای اضافی برای مصرف کننده در پی دارد. 

* گرما و پهنای باند :

هر دو پردازشگرهای تک هسته AMD و  اینتل گرمای فوق العاده زیادی تولید می کردند. حال با اضافه کردن یک هسته اضافی چگونه می‌توان این پردازشگرها را خنک نمود. AMD و Intel از چندین روش برای خنثی کردن این موضوع استفاده کرده‌ اند، ابتدا آنکه در ساخت این پردازشگر ها از تکنولوژی 90 نانومتری استفاده شده است که اعث کوچکتر شدن CPU و نزدیکتر شدن قسمتهای مختلف بر روی CPU شده و در نتیجه گرمای تولید شده را به مقدار زیادی کاهش می یابد و دوم آنکه فرکانس کاری این نوع CPU ها به مقدار حدود 400MHz نسبت به آخرین CPU های تک هسته ای کاهش پیداکرده و همچنین هسته دوم همیشه بصورت کامل کار نمی کند. این سه مطلب باعث می گردد گرمای تولید شده به مقدار زیادی نسبت به CPU های تک هسته‌ای افزایش نیابد.
 

* دو پردازشگر تک هسته ای در مقابل یک پردازشگر دو هسته‌ای

محاسبات و بررسی طرحهای موجود نشان می دهد که دو چیپ اپترون AMD باید دارای سرعت بالاتری نسبت به یک چیپ دو هسته ای باشد زیرا هر یک از این OPTERON ها دارای یک کنترل کننده حافظه مجزا می‌باشد ولی در چیپ‌های دو هسته‌ای هر دو هسته باید یک کنترل کننده حافظه را بصورت مشترک استفاده کنند. در مورد اینتل این موضوع مطرح نمی‌باشد زیرا در هر دو طرح یک کنترل کننده حافظه در خارج پردازنده استفاده می شود و فقط در طراحی دوهسته ای این مسیرها کوتاه‌تر می‌باشند که چندان پارامتر مطرحی در افزایش سرعت نمی‌باشد.

یکی از بزرگترین مزایای پردازشگرهای دو هسته‌ ای نسبت به دو پردازشگر تک هسته ای بحث اقتصادی آن می باشد، زیار اولا خرید یک CPU دو هسته ای از دو CPU تک هسته‌ای ارزانتر می‌باشد و از طرف دیگر باید قیمت مادربرد را نیز لحاظ کرد که در این صورت این موضوع بیشتر جلب توجه می‌نماید.
 

* استفاده از پردازنده های دو هسته ای در لپ تاپ ها

كارشناسان رایانه‌ای عقیده دارند با آغاز استفاده از پردازنده‌های دو هسته‌ای در "لپ تاپها"، در آینده از یك سو شاهد قوی‌تر و ظریفتر شدن این رایانه‌ها و از سوی دیگر افزایش عمر باتری‌های آنها خواهیدم بود. به گزارش سایت اینترنتی "ای ام یی اینفو"، درحالی كه تا پیش از این پردازنده‌های دوهسته‌ای تنها در رایانه‌های شخصی رومیزی(دسكتاپ) به كار گرفته می‌شدند، شركت "اینتل" ماه گذشته نخستین پردازنده‌های دوهسته‌ای و "چیپست" ویژه استفاده در رایانه ای لپ تاپ را با نام Centrino Duo Mobile معرفی کرد و شرکت اپل نیز نخستین لپ تاپ های بر پایه پردازنده های دو هسته ای Intel Core 2 Duo خود را به بازار داد. پردازنده های دو هسته ای جدید اینتل ویژه استفاده در لپ تاپ ها، حدود 68% سریع تر از بهترین نمونه ای تک هسته ای همین شرکت بوده است، بعلاوه مصرف انرژی آن ها نیز در مقایسه با پردازنده های تک هسته ای، 28% کاهش پیدا کرده است این بدان معناست که استفاده از پردازنده های دو هسته ای جدید فاصله موجود میان توان محاسباتی لپ‌تاپها و توان محاسباتی رایانه‌های رومیزی را كاهش داده و به علاوه عمر باتری لپ تاپها را نیز افزایش خواهد داد. از سوی دیگر، یك پردازنده دو هسته‌ای، كوچكتر از دو پردازنده تك هسته‌ای است و به همین علت با استفاده از این پردازنده‌ها امكان ساخت لپ‌تاپهای قدرتمند سبك و ظریف فراهم خواهد شد. مهمترین مشكل فعلی در زمینه استفاده از پردازنده‌های دوهسته‌ای، كمبود نرم‌افزارهایی است كه بتوانند به درستی از قابلیتهای این پردازنده‌ها استفاده كنند كه این مشكل نیز با ورود نرم‌افزارهای جدید شركتهای مختلف به بازار، در آینده نزدیك برطرف خواهد شد.

منبع: آفتاب