شنبه,20 اسفند 1387 (تعداد دفعات خوانده شده:1289)

هر دستگاهي كه در اينترنت وجود دارد يا به آن متصل است يك شماره شناسايي منحصر به فرد دارد كه به آن آدرس IP يا شماره IP گفته مي شود.

يك آدرس IP چيزي مثل اين است: 127. 55. 27. 216

تركيبي از 4.3 ميليارد آدرس IP

همانطور كه در بالا ذكر شد آدرسهاي IP براي قابل فهم بودن افراد معمولاً به صورت دسيمال (دهدهي) بيان مي شوند. كه با نقطه از يكديگر جدا شده اند. اما كامپيوتر ها با شكل باينري (دودويي) اعداد سروكار دارد و براي ارتباط با يكديگر آنرا در قالب صفر و يك بيان مي كنند مانند مثال زير:

11011000. 00011011. 00111101. 10001001

8تا 8تا 8تا 8تا

چهار عدد در يك آدرس IP اكت (به معناي هشتايي) ناميده مي شوند، چون هر عدد به تنهايي از 8 عدد باينري تشكيل شده است. با تركيب همه اعداد 32 عدد باينري خواهيم داشت. آدرس IP از اعداد 32 بيتي تشكيل شده است. كه هر كدام از 8 وضعيت مي تواند 0 يا 1 باشد. يعني براي هر هشتايي 2 به توان 8 تا، 256 عدد مخلتف را مي توان در نظر گرفت. پس هر عدد كه بين نقطه ها قرار مي گيرد مي تواند بين 0 ــ 255 باشد. با توجه به اين كه 4 عدد داريم كه با نقطه از هم جدا مي شوند مجموعاً 2 به توان 32 يا مجموعاً 4294967296 عدد منحصر به فرد خواهيم داشت.

در نتيجه در حدود 4.3 ميليارد عدد را مي توان براي آدرسهاي IP منحصر به فرد معين كرد البته با صرفنظر از تعدادي آدرس معين كه استفاده از آنها براي عموم محدود شده است. مثلاً آدرس IP به صورت 0. 0. 0. 0 براي شبكه default و آدرس 255. 255. 255. 255 براي broad cast رزرو شده اند.

تركيب اين اعداد فقط براي دادن يك شماره منحصر به فرد و شناسايي نيست بلكه براي ايجاد كلاسهايي است كه بتوان آنها را به يك شغل، دولت، منطقه خاص و غيره نسبت داد.

اعداد بين نقطه ها يا اكت ها (هشتايي) به دو قسمت تقسيم مي شوند. شبكه و هاست. اولين عدد بين نقطه ها مربوط به شبكه است. اين عدد براي شناسايي يك شبكه كه يك كامپيوتر به آن متصل است استفاده مي شود.

هاست (كه گاهي با نام Node شناخته مي شود) كامپيوتري كه واقعاً در شبكه وجود دارد مشخص مي كند. قسمت مربوط به هاست معمولاً آخرين عدد است. 5 كلاس IP به علاوه آدرسهاي خاص مشخص وجود دارد:

ــ default network: يا شبكه پيش فرض كه آدرس IP آن 0. 0. 0. 0 است.

ــ كلاس A: اين كلاس براي شبكه هاي خيلي بزرگ است. مانند يك كمپاني عظيم بين المللي كه داراي يك شبكه بزرگ است. آدرسهاي IP كه اعداد اول آنها (اولين اكت) از 1 تا 126 باشد قسمتي از اين شبكه هستند. سه عدد بعدي براي شناسايي Host به كار مي روند. اين بدان معناست كه 126 شبكه كلاس A وجود دارند كه هر كدام 16777214 هاست و مجموعاً 2 به توان 31 آدرس IP منحصر به فرد مي توان ساخت. اما نيمي از اين تعداد آدرس IP قابل دسترسي است. در شبكه هاي كلاس A اولين عدد باينري هميشه صفر است.

آدرس خود يا loopback: اين آدرس IP عبارتست از 127. 0. 0. 1 با اين آدرس IP يك كامپيوتر مي تواند پيغامي را براي خودش ارسال كند. اين آدرس معمولاً براي عيب يابي شبكه و تست كردن آن استفاده مي شود.

آيا مي دانيد كه مي توان 2 كامپيوتر را با يك كابل USBــ USB ساده به يكديگر متصل كرد؟

اگر دو كامپيوتر در خانه يا محل كار خود داريد كه براي استفاده اشتراكي از فايلهاي موجود در هر كدام مي خواهيد آن دو را به يكديگر وصل كنيد. اين روش يكي از سريعترين روشهاي موجود است.

براي اتصال دو كامپيوتر استفاده از يك هاب يا روتر هميشه كار معقولي نيست. بلكه استفاده از يك كابل USBــ USB بسيار كاربردي و عملي تر است. با اين روش حتي مي توانيد اتصال اينترنتي را بين دو كامپيوتر به اشتراك بگذاريد.

در اين آموزش كوتاه براي شما نحوه اتصال دو كامپيوتر با يك كابل خاص USBــ USB ‎آموزش داده مي شود.

1ــ يك كابل USBــ USB بخريد.

اولين مرحله براي اتصال دو كامپيوتر از طريق USB پيدا كردن كابل USBــ USB است در اين مرحله بايد بسيار دقت كنيد. شما به نوعي كابل احتياج داريد كه اصطلاحاً به آن Bridge يا كابل شبكه USB مي گويند. اين بدان معناست كه در اين كابل قابليت اتصال دو كامپيوتر وجود دارد.

در اين كابلها يك مدار الكتريكي واسط وجود دارد و دو سر كابل داراي سوكت نوع A است. شما مي توانيد كابلي بخريد كه چيپ Bridge آن USB1.1 با سرعت 12 Mb بر ثانيه يا USB2.0 با سرعت 480 Mb بر ثانيه باشد البته توصيه ما USB2.0 است. چون سرعت آن به مراتب بيشتر است. به خاطر داشته باشيد شبكه هاي اترنت داراي استاندارد 100 Mb بر ثانيه هستند.

2ــ نصب

بعد از اينكه كابل را بدست آورديد مي توانيد آن را متصل كنيد. اولين كاري كه بايد بكنيد نصب نرم افزار يا درايور كابل است.

بيشتر كابل ها 2 مود را پشتيباني مي كنند:

1ــ link mode: در اين حالت مي توانيد به آزادي فايل ها را بين دو كامپيوتر كپي كنيد.

2ــ network mode: در اين حالت فقط كپي كردن فايل نيست كه مي توانيد انجام دهيد، بلكه مي توانيد فولدرها، پرينترها و ارتباط اينترنتي را هم به طور اشتراكي استفاده كنيد.

3ــ شروع به استفاده از اتصال خود كنيد.

اگر از كابل خود در حالت لينك (link mode) استفاده كنيد. به سادگي به برنامه اي كه همراه نرم افزار كابل است دست پيدا مي كنيد و مي توانيد فايل هاي خود را انتقال دهيد.

اگر از كابل خود در حالت شبكه (network mode) استفاده مي كنيد. بايد كارهاي زير را انجام دهيد.

ــ وارد قسمت network connection شويد.آدپترهاي شبكه كه متصل هستند را مي بينيد.

ــ اكنون بر روي آدپتري كه كامپيوتر شما را به اينترنت متصل مي كند راست كليك كنيد.

گزينه properties را انتخاب كنيد. در برگه Advanced براي گزينه Allow other network users to connect through this computers Internet connection. يك علامت تيك قرار دهيد.

ــ بعد از اينكه اين كارها را انجام داديد كامپيوتر خود را restart كنيد. اكنون كامپيوتر ديگر هم مي تواند به اينترنت متصل شود.

شايد استفاده از هاب براي دو كامپيوتر كار مطمئن تري به نظر برسد ولي بايد پول بيشتري هم خرج كنيد به هر حال تصميم با شماست.

در برخی موارد لازم است که یک شبکه بزرگ محلی به سگمنت های کوچکتر و قابل مدیریتی تقسیم گردد. هدف از انجام این کار کاهش ترافیک و افزایش حوزه جغرافیائی یک شبکه است.

در برخی موارد لازم است که یک شبکه بزرگ محلی به سگمنت های کوچکتر و قابل مدیریتی تقسیم گردد. هدف از انجام این کار کاهش ترافیک و افزایش حوزه جغرافیائی یک شبکه است. از دستگاه های شبکه ای متفاوتی به منظور اتصال سگمنت های متفاوت یک شبکه به یکدیگر استفاده می گردد. Bridge، سوئیچ، روتر و gateway نمونه هائی در این زمینه هستند. سوئیچ و Bridge در لایه Data Link مدل مرجع OSI کار می کنند. وظیفه Bridge، اتخاذ تصمیم هوشمندانه در خصوص ارسال یک سیگنال به سگمنت بعدی شبکه است. پس از دریافت یک فریم توسط Bridge، آدرس MAC مقصد فریم در جدول Bridge بررسی تا مشخص گردد که آیا ضرورتی به فیلترینگ فریم وجود دارد و یا باید فریم به سمت یک سگمنت دیگر هدایت گردد.
فرآیند تصمیم گیری با توجه به مجموعه قوانین زیر انجام می شود: - در صورتی که دستگاه مقصد بر روی سگمنت مشابه باشد، Bridge فریم دریافتی را بلاک و آن را برای سایر سگمنت ها ارسال نمی نماید. به فرآیند فوق، فیلترینگ می گویند. - در صورتی که دستگاه مقصد بر روی یک سگمنت دیگر باشد، Bridge آن را به سگمنت مورد نظر فوروارد می نماید. - در صورتی که آدرس مقصد برای Bridge ناشناخته باشد، Bridge فریم را برای تمامی سگمنت های موجود در شبکه بجزء سگمنتی که فریم را از آن دریافت نموده است، فوروارد می نماید. به فرآیند فوق flooding می گویند. استفاده مناسب از Bridge، افزایش کارآئی یک شبکه را به دنبال خواهد داشت. از سوئیچ در برخی موارد به عنوان یک bridge چند پورته نام برده می شود. با این که یک Bridge معمولی ممکن است دارای صرفا« دو پورت باشد که دو سگمنت شبکه را به یکدیگر متصل می نماید، سوئیچ می تواند دارای چندین پورت باشد. همانند bridge، سوئیچ ها دارای دانش و آگاهی لازم در خصوص بسته های اطلاعاتی دریافتی از دستگاه های متفاوت موجود در شبکه هستند و دانش خود را نیز متناسب با شرایط موجود ارتقاء می دهند.
سوئیچ ها از اطلاعات فوق به منظور ایجاد جداول موسوم به جداول فورواردینگ استفاده نموده تا در ادامه قادر به تعیین مقصد داده ارسالی توسط یک کامپیوتر برای کامپیوتر دیگر موجود بر روی شبکه باشند. با این که سوئیچ و Bridge دارای شباهت هائی با یکدیگر می باشند، ولی سوئیچ ها دستگاه هائی بمراتب پیشرفته تر و حرفه ای تر نسبت به Bridgeهستند. همانگونه که اشاره گردید، معیار اتخاذ تصمیم Bridge برای فورواردینگ یک فریم، آدرس MAC یک فریم است. سوئیچ دارای چندین پورت است که سگمنت های متفاوت شبکه به آنان متصل می گردند. سوئیچ ها با توجه به تاثیر محسوس آنان در افزایش کارآئی شبکه از طریق بهبود سرعت و پهنای باند، به یکی از متداولترین دستگاه های ارتباطی شبکه تبدیل شده اند. سوئیچینگ، یک فناوری است که کاهش ترافیک و افزایش پهنای باند در شبکه های محلی اترنت را به دنبال خواهد داشت.
سوئیچ ها را بسادگی می توان جایگزین هاب نمود، چراکه آنان از زیرساخت سیستم کابل موجود می توانند استفاده نمایند. سوئیچ ها دارای سرعتی بمراتب بیشتر از Bridge بوده و قادر به حمایت از پتانسیل های جدیدی نظیر شبکه های VLAN هستند. یک سوئیچ اترنت دارای مزایای متعددی است، مثلاً به کاربران متعددی اجازه داده می شود که به صورت موازی از طریق مدارات مجازی و سگمنت های اختصاصی شبکه در یک محیط عاری از تصادم، با یکدیگر ارتباط برقرار نمایند.
بدین ترتیب از پهنای باند موجود به صورت بهینه استفاده می گردد. روتر مسئولیت روتینگ بسته های اطلاعاتی از مبداء به مقصد را در شبکه های محلی برعهده دارد و امکان ارتباطی را برای شبکه های WAN فراهم می نماید. در شبکه های محلی روتر شامل broadcast بوده و سرویس های ترجمه آدرس محلی نظیر ARP و RARP را ارائه می نماید و می تواند با استفاده از یک ساختار Subnetwork، شبکه را سگمنت نماید. به منظور ارائه سرویس های فوق، روتر می بایست به LAN و WAN متصل باشد. وظیفه کارت شبکه (NIC)، اتصال یک دستگاه میزبان به محیط انتقال شبکه است. کارت شبکه یک برد مدار چاپی است که درون یکی از اسلات های موجود بر روی برداصلی کامپیوتر و یا دستگاه جانبی یک کامپیوتر نصب می گردد. اندازه کارت شبکه بر روی کامپیوترهای Laptop و یا notebook به اندازه یک کارت اعتباری است.
کارت های شبکه به منزله دستگاه های لایه دوم مدل مرجع OSI می باشند، چراکه هر کارت شبکه به همراه خود یک کد منحصربفرد را که به آن آدرس MAC می گویند، ارائه می نماید. از آدرس فوق به منظور کنترل مبادله اطلاعات در شبکه استفاده می گردد. هر کارت شبکه دارای کانکتورهائی است که امکان اتصال آن را به محیط انتقال فراهم می نماید. در برخی موارد ممکن است نوع کانکتور موجود بر روی یک کارت شبکه با نوع رسانه انتقال داده مطابقت ننماید. مثلاً در روترهای سیسکو مدل ۲۵۰۰ از یک کانکتور AUI استفاده شده است و برای اتصال به یک کابل اترنت۵ UTP cat می بایست از یک transmitter/receiver که به آنان transceiver گفته می شود، استفاده گردد. transceiver، مسئولیت تبدیل یک نوع سیگنال و یا کانکتور به نوع دیگری را برعهده دارد. به عنوان نمونه، یک transceiver می تواند یک اینترفیس AUI پانزده پین را به یک RJ-۴۵ jack متصل نماید. transceiver، به عنوان یک دستگاه لایه یک شبکه ایفای وظیفه می نماید چراکه صرفاً با بیت ها کار می نماید و دارای اطلاعات آدرس دهی خاصی و یا پروتکل های لایه بالاتر نیست.

honarjo.com
بازیاب ( http://www.bazyab.ir

تقسيم بندي شبكه بر اساس توپولوژي
الگوي هندسي استفاده شده جهت اتصال کامپيوترها ، توپولوژي ناميده مي شود. توپولوژي انتخاب شده براي پياده سازي شبکه ها، عاملي مهم در جهت کشف و برطرف نمودن خطاء در شبکه خواهد بود. انتخاب يک توپولوژي خاص نمي تواند بدون ارتباط با محيط انتقال و روش هاي استفاده از خط مطرح گردد. نوع توپولوژي انتخابي جهت اتصال کامپيوترها به يکديگر ، مستقيما" بر نوع محيط انتقال و روش هاي استفاده از خط تاثير مي گذارد. با توجه به تاثير مستقيم توپولوژي انتخابي در نوع کابل کشي و هزينه هاي مربوط به آن ، مي بايست با دقت و تامل به انتخاب توپولوژي يک شبکه همت گماشت . عوامل مختلفي جهت انتخاب يک توپولوژي بهينه مطرح مي شود. مهمترين اين عوامل بشرح ذيل است :
هزينه . هر نوع محيط انتقال که براي شبکه LAN انتخاب گردد، در نهايت مي بايست عمليات نصب شبکه در يک ساختمان پياده سازي گردد. عمليات فوق فرآيندي طولاني جهت نصب کانال هاي مربوطه به کابل ها و محل عبور کابل ها در ساختمان است . در حالت ايده آل کابل کشي