چرا وقتی تیک Show hidden files and folders را فعال یا غیر فعال می کنم پس از بستن پنجره تنظیمات به حا

مشکل در ارزش گذاری Registry رخ داده است و به آسانی قابل تعمیر می باشد به شرطی که کنسول ویندوز شما آسیب جدی ندیده باشد. IranSetup فایلی ساخته است که کافیست دانلود و مانند یک نرم افزار نصب بفرمائید. گاهی با یکبار Restart و گاهی بلافاصله مشکل حل خواهد شد. این فایل را از اینجا دریافت کنید.

روش فوق در بیش از 90 درصد مواقع جواب داده است اما اگر مشکل حل نشد روش زیر نیز گاهی جوابگو بوده است:

در Start Menu گزینه Run را انتخاب کنید و در آن تایپ کنید regedit.

در پنجره باز شده مسیر زیر را گام به گام دنبال و باز کنید. برای باز کردن ، علامت کوچک (+) کنار هر شاخه را کلیک کنید:

 

Regedit   ==>    HKEY_LOCAL_MACHINE/SOFTWARE/MICROSOFT/WINDOWS/CURRENTVERTION/EXPLORER/

/ADVANCED/FOLDER/HIDDEN/SHOWALL.

 

اکنون در سمت راست پنجره ، روی CheckedValue کلیک کنید و مقدار Value Date را از صفر به یک تبدیل کنید.

سیستم را یکبار Restart کنید.

به یک نکته دقت داشته باشید. اگر فایلی در Drive های شما با نام Fun.xls به صورت سیستمی پنهان شده باشد یک نوع Trojan است که به آن "اسب تراوا" یا همان Horse Trojan گفته می شود. گاهی اوقات با Delete کردن آن مشکل حل می شود اما تجربه IranSetup نشان داده است که نصب AVG Internet Security می تواند عامل از کار انداختن Sow/Hide Files را نابود سازد.

مشکل فرمت نشدن یا باز نشدن فلش مموری

دوست عزیز ، این مشکلات معمولاً در اثر خارج کردن نادرست Flash Memory از درگاه USB ایجاد می شود. در بعضی مواقع نوعی از ویروس ها (Trojan) هم توانایی از کار انداختن دستور باز شدن Removable Disk ها را دارند. و نیز گاهی اوقات Flash Memory ها به آسانی باز می شوند اما Format پذیر نیستند و یا وقتی می خواهید فایلی را در آن ها کپی کنید با خطاهای گوناگونی مواجه می شوید که یکی از آنها The disk is write-protected می باشد.

نرم افزاری با حجمی نزدیک به دو مگابایت در اختیار ماست که شما می توانید از اینجا دریافت کنید. به سادگی نصب می شود و خود نیز پس از پایان مراحل نصب اجرا می شود. آنگاه Drive مربوط به Flash Memory یا همان Cool Disk را به این برنامه معرفی کنید و به آسانی در چند ثانیه آن را Format کنید.

توجه کنید که همیشه ، این سخت افزار را Stop و سپس از درگاه USB خارج کنید. این کار باعث می شود علاوه بر اینکه ویندوز شما آسیب نبیند ، سخت افزار شما نیز دچار شوک الکتریکی نشود.

مقدمه ای بر فایروال

فایروال وسیله ای است که کنترل دسترسی به یک شبکه را بنابر سیاست امنیتی شبکه تعریف می کند.علاوه بر آن از آنجایی که معمولا یک فایروال بر سر راه ورودی یک شبکه می نشیند لذا برای ترجمه آدرس شبکه نیز بکار گرفته می شود.

مشخصه های مهم یک فایروال قوی و مناسب جهت ایجاد یک شبکه امن عبارتند از:
۱) توانایی ثبت و اخطار :ثبت وقایع یکی از مشخصه های بسیار مهم یک فایروال به شمار می شود و به مدیران شبکه این امکان را می دهد که انجام حملات را کنترل کنند. همچنین مدیر شبکه می تواند با کمک اطلاعات ثبت شده به کنترل ترافیک ایجاد شده توسط کاربران مجاز بپردازد. در یک روال ثبت مناسب ، مدیر می تواند براحتی به بخشهای مهم از اطلاعات ثبت شده دسترسی پیدا کند. همچنین یک فایروال خوب باید بتواند علاوه بر ثبت وقایع، در شرایط بحرانی، مدیر شبکه را از وقایع مطلع کند و برای وی اخطار بفرستد.
۲) بازدید حجم بالایی از بسته های اطلاعات: یکی از تستهای یک فایروال ، توانایی آن در بازدید حجم بالایی از بسته های اطلاعاتی بدون کاهش چشمگیر کارایی شبکه است. حجم داده ای که یک فایروال می تواند کنترل کند برای شبکه های مختلف متفاوت است اما یک فایروال قطعا نباید به گلوگاه شبکه تحت حفاظتش تبدیل شود.عوامل مختلفی در سرعت پردازش اطلاعات توسط فایروال نقش دارند. بیشترین محدودیتها از طرف سرعت پردازنده و بهینه سازی کد نرم افزار بر کارایی فایروال تحمیل می شوند. عامل محدودکننده دیگر می تواند کارتهای واسطی باشد که بر روی فایروال نصب می شوند. فایروالی که بعضی کارها مانند صدور اخطار ، کنترل دسترسی مبنی بر URL و بررسی وقایع ثبت شده را به نرم افزارهای دیگر می سپارد از سرعت و کارایی بیشتر و بهتری برخوردار است.
۳)سادگی پیکربندی: سادگی پیکربندی شامل امکان راه اندازی سریع فایروال و مشاهده سریع خطاها و مشکلات است.در واقع بسیاری از مشکلات امنیتی که دامنگیر شبکه های می شود به پیکربندی غلط فایروال بر می گردد. لذا پیکربندی سریع و ساده یک فایروال ، امکان بروز خطا را کم می کند. برای مثال امکان نمایش گرافیکی معماری شبکه و یا ابزرای که بتواند سیاستهای امنیتی را به پیکربندی ترجمه کند ، برای یک فایروال بسیار مهم است.
۴) امنیت و افزونگی فایروال: امنیت فایروال خود یکی از نکات مهم در یک شبکه امن است.فایروالی که نتواند امنیت خود را تامین کند ، قطعا اجازه ورود هکرها و مهاجمان را به سایر بخشهای شبکه نیز خواهد داد. امنیت در دو بخش از فایروال ، تامین کننده امنیت فایروال و شبکه است:
الف) امنیت سیستم عامل فایروال : اگر نرم افزار فایروال بر روی سیستم عامل جداگانه ای کار می کند، نقاط ضعف امنیتی سیستم عامل ، می تواند نقاط ضعف فایروال نیز به حساب بیاید. بنابراین امنیت و استحکام سیستم عامل فایروال و بروزرسانی آن از نکات مهم در امنیت فایروال است.
ب) دسترسی امن به فایروال جهت مقاصد مدیریتی : یک فایروال باید مکانیزمهای امنیتی خاصی را برای دسترسی مدیران شبکه در نظر بگیرد. این روشها می تواند رمزنگاری را همراه با روشهای مناسب تعیین هویت بکار گیرد تا بتواند در مقابل نفوذگران تاب بیاورد.
● انواع فایروال
انواع مختلف فایروال کم و بیش کارهایی را که اشاره کردیم ، انجام می دهند، اما روش انجام کار توسط انواع مختلف ، متفاوت است که این امر منجر به تفاوت در کارایی و سطح امنیت پیشنهادی فایروال می شود.بر این اساس فایروالها را به ۵ گروه تقسیم می کنند.
۱) فایروالهای سطح مدار (Circuit-Level): این فایروالها به عنوان یک رله برای ارتباطات TCP عمل می کنند. آنها ارتباط TCP را با رایانه پشتشان قطع می کنند و خود به جای آن رایانه به پاسخگویی اولیه می پردازند.تنها پس از برقراری ارتباط است که اجازه می دهند تا داده به سمت رایانه مقصد جریان پیدا کند و تنها به بسته های داده ای مرتبط اجازه عبور می دهند. این نوع از فایروالها هیچ داده درون بسته های اطلاعات را مورد بررسی قرار نمی دهند و لذا سرعت خوبی دارند. ضمنا امکان ایجاد محدودیت بر روی سایر پروتکلها ( غیر از TCP) را نیز نمی دهند.
۲) فایروالهای پروکسی سرور : فایروالهای پروکسی سرور به بررسی بسته های اطلاعات در لایه کاربرد می پردازد. یک پروکسی سرور درخواست ارائه شده توسط برنامه های کاربردی پشتش را قطع می کند و خود به جای آنها درخواست را ارسال می کند.نتیجه درخواست را نیز ابتدا خود دریافت و سپس برای برنامه های کاربردی ارسال می کند. این روش با جلوگیری از ارتباط مستقیم برنامه با سرورها و برنامه های کاربردی خارجی امنیت بالایی را تامین می کند. از آنجایی که این فایروالها پروتکلهای سطح کاربرد را می شناسند ، لذا می توانند بر مبنای این پروتکلها محدودیتهایی را ایجاد کنند. همچنین آنها می توانند با بررسی محتوای بسته های داده ای به ایجاد محدودیتهای لازم بپردازند. البته این سطح بررسی می تواند به کندی این فایروالها بیانجامد. همچنین از آنجایی که این فایروالها باید ترافیک ورودی و اطلاعات برنامه های کاربردی کاربر انتهایی را پردازش کند، کارایی آنها بیشتر کاهش می یابد. اغلب اوقات پروکسی سرورها از دید کاربر انتهایی شفاف نیستند و کاربر مجبور است تغییراتی را در برنامه خود ایجاد کند تا بتوان داین فایروالها را به کار بگیرد.هر برنامه جدیدی که بخواهد از این نوع فایروال عبور کند ، باید تغییراتی را در پشته پروتکل فایروال ایجاد کرد.
۳) فیلترهای Nosstateful packet : این فیلترها روش کار ساده ای دارند. آنها بر مسیر یک شبکه می نشینند و با استفاده از مجموعه ای از قواعد ، به بعضی بسته ها اجازه عبور می دهند و بعضی دیگر را بلوکه می کنند. این تصمیمها با توجه به اطلاعات آدرس دهی موجود در پروتکلهای لایه شبکه مانند IP و در بعضی موارد با توجه به اطلاعات موجود در پروتکلهای لایه انتقال مانند سرآیندهای TCP و UDP اتخاذ می شود. این فیلترها زمانی می توانند به خوبی عمل کنند که فهم خوبی از کاربرد سرویسهای مورد نیاز شبکه جهت محافظت داشته باشند. همچنین این فیلترها می توانند سریع باشند چون همانند پروکسی ها عمل نمی کنند و اطلاعاتی درباره پروتکلهای لایه کاربرد ندارند.
۴) فیلترهای ٍStateful Packet : این فیلترها بسیار باهوشتر از فیلترهای ساده هستند. آنها تقریبا تمامی ترافیک ورودی را بلوکه می کنند اما می توانند به ماشینهای پشتشان اجازه بدهند تا به پاسخگویی بپردازند. آنها این کار را با نگهداری رکورد اتصالاتی که ماشینهای پشتشان در لایه انتقال ایجاد می کنند، انجام می دهند.این فیلترها ، مکانیزم اصلی مورد استفاده جهت پیاده سازی فایروال در شبکه های مدرن هستند.این فیلترها می توانند رد پای اطلاعات مختلف را از طریق بسته هایی که در حال عبورند ثبت کنند. برای مثال شماره پورت های TCP و UDP مبدا و مقصد، شماره ترتیب TCP و پرچمهای TCP. بسیاری از فیلترهای جدید Stateful می توانند پروتکلهای لایه کاربرد مانند FTP و HTTP را تشخیص دهند و لذا می تواننداعمال کنترل دسترسی را با توجه به نیازها و سرعت این پروتکلها انجام دهند.
۵) فایروالهای شخصی : فایروالهای شخصی ، فایروالهایی هستند که بر روی رایانه های شخصی نصب می شوند.آنها برای مقابله با حملات شبکه ای طراحی شده اند. معمولا از برنامه های در حال اجرا در ماشین آگاهی دارند و تنها به ارتباطات ایجاد شده توسط این برنامه ها اجازه می دهند که به کار بپردازند نصب یک فایروال شخصی بر روی یک PC بسیار مفید است زیرا سطح امنیت پیشنهادی توسط فایروال شبکه را افزایش می دهد. از طرف دیگر از آنجایی که امروزه بسیاری از حملات از درون شبکه حفاظت شده انجام می شوند ، فایروال شبکه نمی تواند کاری برای آنها انجام دهد و لذا یک فایروال شخصی بسیار مفید خواهد بود. معمولا نیازی به تغییر برنامه جهت عبور از فایروال شخصی نصب شده (همانند پروکسی) نیست.
● موقعیت یابی برای فایروال
محل و موقعیت نصب فایروال همانند انتخاب نوع صحیح فایروال و پیکربندی کامل آن ، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. نکاتی که باید برای یافتن جای مناسب نصب فایروال در نظر گرفت عبارتند از :
ـ موقعیت و محل نصب از لحاظ توپولوژیکی : معمولا مناسب به نظر می رسد که فایروال را در درگاه ورودی/خروجی شبکه خصوصی نصب کنیم. این امر به ایجاد بهترین پوشش امنیتی برای شبکه خصوصی با کمک فایروال از یک طرف و جداسازی شبکه خصوصی از شبکه عمومی از طرف دیگر کمک می کند.
ـ قابلیت دسترسی و نواحی امنیتی : اگر سرورهایی وجود دارند که باید برای شبکه عمومی در دسترس باشند ، بهتر است آنها را بعد از فایروال و در ناحیه DMZ قرار دهید. قرار دادن این سرورها در شبکه خصوصی وتنظیم فایروال جهت صدور اجازه به کاربران خارجی برای دسترسی به این سرورها برابر خواهد بود با هک شدن شبکه داخلی. چون شما خود مسیر هکرها را در فایروال باز کرده اید. در حالی که با استفاده از ناحیه DMZ ، سرورهای قابل دسترسی برای شبکه عمومی از شبکه خصوصی شما بطور فیزیکی جدا هستند، لذا اگر هکرها بتوانند به نحوی به این سرورها نفوذ کنند بازهم فایروال را پیش روی خود دارند.
ـ مسیریابی نامتقارن : بیشتر فایروالهای مدرن سعی می کنند اطلاعات مربوط به اتصالات مختلفی را که از طریق آنها شبکه داخلی را به شبکه عمومی وصل کرده است، نگهداری کنند. این اطلاعات کمک می کنند تا تنها بسته های اطلاعاتی مجاز به شبکه خصوصی وارد شوند. در نتیجه حائز اهمیت است که نقطه ورود و خروج تمامی اطلاعات به/از شبکه خصوصی از طریق یک فایروال باشد.
ـ فایروالهای لایه ای : در شبکه های با درجه امنیتی بالا بهتر است از دو یا چند فایروال در مسیر قرار گیرند. اگر اولی با مشکلی روبرو شود، دومی به کار ادامه می دهد.معمولا بهتر است دو یا چند فایروال مورد استفاده از شرکتهای مختلفی باشند تا در صورت وجود یک اشکال نرم افزاری یا حفره امنیتی در یکی از آنها ، سایرین بتوانند امنیت شبکه را تامین کنند.

گردآورنده معصومه کاظمی
Maghaleamadeمنبع

از Nero چه می‌دانید

شاید نام نرم‌افزار Nero برای بسیاری از شما آشنا باشد اما آیا با تمام امکانات و قابلیت‌های این نرم‌افزار آشنا هستید؟ نرم‌افزار Nero مشهورترین و می‌توان گفت جزو یکی از قدرتمندترین برنامه‌های رایت سی‌دی و دی‌وی‌دی است که از سال‌ها پیش تاکنون همراه با سی‌دی رایترها و دی‌وی‌دی رایترهای موجود در بازار به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار گرفته و تمام کسانی که از سی‌دی رایتر یا دی‌وی‌دی رایتر استفاده می‌کنند مطمئنا برای یک بار هم که شده از این نرم‌افزار قدرتمند استفاده کرده‌اند.

این بار می‌خواهیم کمی حرفه‌ای‌تر به این نرم‌افزار به ظاهر ساده نگاه کنیم و به امکاناتی در آن اشاره کنیم که شاید تا به حال مورد نیاز هر یک از شما کاربران بوده است اما بدلیل عدم آشنایی کامل با نرم‌افزار Nero به دنبال نرم‌افزارهای دیگری برای رفع نیازهای خود بوده‌اید.
برخی از کارهای قابل انجام توسط ابزارهای موجود در این نرم‌افزار عبارتند از:
ساخت و ویرایش

ادامه نوشته

فایل AUTORUN.INF چیست ؟

ر Windowsهاي32بيتي قابليت Autoplay وچود دارد كه سيستم عامل مي تواند بوسيله آن ديسك موجود در درايو را تشخيص دهد.در محيط Windows وقتي كه ديسك را در درايو قرار ميدهيم , سيستم عامل به دنبال فايل AUTORUN.INF ميگردد. AUTORUN.INF يك فايل متني است كه ميتوان آن را با Note Pad درست كرد.

توانايي هاي فايل AUTORUN.INF :
مسير و نام برنامه اجرايي را مشخص مي كند تا به صورت خودكار بعد از قرار دادن ديسك در درايو اجرا شود.
آيكون مورد نظر را جايگزين آيكون پيش فرض درايو قرار مي دهد.
متن مورد نظر را جايگزين متن پيش فرض مي كند.
……….

براي شروع بايد چگونگي ايجاد يك فايل AUTORUN.INF را توضيح دهيم.
براي ايجاد فايل مي توانيد از برنامه Note Pad كمك بگيريد. بعد از ايجاد فايل بايد پسوند فايل را از TXT به INF تغيير دهيد. البته بايد دقت كنيد كه حتما بايد در خط اول فرمان [Autorun] را بنويسيد.

هر دستور را هم بايد در خط جدا بنويسيد.
اگر مي خواهيد بدانيد كه ديسكي كه در حا ل حاضر در درايو شما قرار دارد , داراي فايل AUTORUN.INF است , بايد بر روي آيكون آن درايو كليك راست كنيد.اگر در اين منو گزينه Autorun وجود داشته باشد يعني ديسك شما فايل AUTORUN.INF را دارد.

اگر بر روي Open در اين منو كليك كنيد , مي توانيد محتويات داخل ديسك را بدون اجرا كردن Autorun مشاهده كنيد.ولي اگر روي Autoplay كليك كنيد , سيستم عامل با استفاده از برنامه Autorun.EXE فايل Autorun.INF داخل ديسك را مي خواند و دستورات داخل آن فايل را اجرا مي كند.

توضيحات:
فايل Autorun.INF براي اجراي خودكار يك برنامه مشخص در يك درايو استفاده ميشود.

چگونه مي توان ا ز اجراي خودكار Autorun.INF جلوگيري كرد؟
براي اين كار بايد پس از گذاشتن ديسك در درايو , كليد Shift را پايين نگه داريد.
دستورا ت مربوط به فايل Autorun.INF براي ا يجاد يك فايل Autorun.INF به دلخواه:

-Icon:
اين دستور براي تعيين آيكون درايو مورد نظر به جاي آيكون پيش فرض استفاده مي شود.

Icon=iconfilename[,index]

توضيحات:
Iconfilename: اسم يك فايل است با يكي از پسوند هاي BMP, DLL, ICO يا EXE كه شامل آيكون مورد نظر است.
اگر فايل بيش از يك آيكون داشته باشد, مي توانيد از پارامتر index (از 0 تا N) آيكون مورد نظر را مشخص كنيد.

مثال:
در مثال زير آيكون 7 از فايل Icons.exe نشان داده مي شود.

Icon=Icons.exe,6

-Label:
با اين دستور مي توان متن مورد نظر را جايگزين Label پيش فرض درايو نمود.

Label=LabelText

مثال:
در اينجا , با اين دستور مي توان متن "Best Programs" را جايگزين Label پيش فرض درايو نمود.

Label=Best Programs

-Open:
با اين دستور ميتوان مسير يك فايل را تعيين كرد تا به هنگام گذاشتن ديسك در درايو به طور خودكار اجرا شود.

Open=[exepath\]exefile[param1[param2]…]

توضيحات:
نام همان فايل اجرايي است كه مي خواهيد هنگام قرار گرفتن ديسك در درايو به صورت خودكار اجرا شود.اگر فايل اجرايي در شاخه اصلي درايو باشد,مي توان فقط نام فايل نوشت , در غير اين صورت بايد مسير كامل فايل نوشته شود

برگرفته از اریا کلیک